Το Net Impact Hellas έχει τη μορφή αστικής μή κερδοσκοπικής εταιρείας και συγκεντρώνει μία ομάδα προσωπικοτήτων από τους χώρους του επιχειρείν, των γραμμάτων, των τεχνών και τον ακαδημαικό χώρο με κοινό στόχο την ουσιαστική βελτίωση της κοινωνίας μας με τη δύναμη της κοινωνικά υπεύθυνης συμπεριφοράς και την εμπειρία του "επιχειρείν".
Τρίτη 9 Δεκεμβρίου 2008
Πολιτική αναταραχή σε όλη την Ελλάδα, Δεκέμβριος 2008
Τα γεγονότα του Δεκεμβρίου 2008
30 σχόλια:
Ανώνυμος
είπε...
θεωρώ ότι οφείλουμε να πάρουμε θέση. Όλα αυτά μας αφοόύν. Η ταυτότητα μιας ομάδας-ενός δικτύου διαμορφώνεται σημαντικά από τις θέσεις που παίρνει σε κρίσιμα πολιτικά γεγονότα.
Τι λένε τα μέλη του ΝΕΤ ΙΜΠΑΚΤ για όλα αυτά? Είναι αλήθεια ότι θέλουν να αλλάξουν θετικά την κοινωνία χρησιμοποιώντας την δύναμη του επιχερείν.. Τώρα τι έχουν να προτείνουν ?
Πρώτα από όλα συμμετέχετε. Μην κλείνετε στον μικρόκοσμό σας στο κλουβί του ο κάθε ένας. Βγείτε έξω, εκφράστε την άποψή σας, τώρα είναι η ώρα! Κατά την γνώμη μου τα γεγονότα είναι το ποτήρι που ξεχείλισε, η αγανάκτηση του κόσμου συσσωρευμένη για μια σειρά από δεινά που ταλαιπωρούν την Ελληνική κοινωνία και τον απλό πολίτη όπως η τα σκάνδαλα, η ακρίβεια, η κακή διοίκηση, η διαφθορά στο δημόσιο, φόβος για ανεργία, πιέσεις από το χρηματοπιστοτικό σύστημα και άλλα.
Η εκτέλεση ενός νέου παιδιού αποκαλύπτει το σαθρό έδαφος που στηρίζεται το κοινωνικό μας σύστημα. Τα πάντα ισορροπούν σε τεντωμένο σκοινί έτοιμο να κοπεί. Η πίεση, η οργή, η αγανάκτηση και η απελπισία των πολιτών από τη μία πλευρά λόγω των πολιτικών γεγονότων που υπομένουν την τελευταία περίοδο και από την άλλη θεσμοί ανήμποροι να προστατέψουν βασικές έννοιες όπως ζωή, ελευθερία και δημοκρατία. Πρέπει να δράσουμε πριν το σκοινί κοπεί και αρχίσει ο αλληλοσπαραγμός. Ευγενία
Δημήτρη Συμφωνώ ότι πρέπει να εκφραστούμε, αλλά δεν μου είναι εύκολο να διατυπώσω ακριβώς αυτό που αισθάνομαι. Ξέρω όμως ότι τα γεγονότα είναι μια συνέχεια της υπάρχουσας κατάστασης. Δεν υπάρχει καμία ιδεολογία πίσω από τις κινητοποιήσεις. Το θέμα είναι να μην βάζουμε λάδι στη φωτιά αλλά ο καθένας να κοιτάξει μέσα του να δει τι μπορεί να κάνει ο ίδιος για να αλλάξει προς το καλύτερο τον εαυτό του και έπειτα τους άλλους. Αν είμαστε καλοί επιχειρηματίες που κάνουμε με ηθική, αγάπη για το κοινωνικό σύνολο και νόμιμα τις δουλειές μας ας το προβάλουμε και να το διατυμπανίζουμε! Ναι! Είναι ΜΑΓΚΙΑ να είμαστε ΣΩΣΤΟΙ όχι να 'κλέβουμε' απο όπου μπορούμε. Μόνο όταν αρχίσουμε να προβάλουμε τα καλά παραδείγματα της κοινωνίας μας, και όχι να σκανδαλολογούμε συνέχεια θα αρχίσει να αλλάζει κάτι.. θέλει όμως χρόνο, υπομονή, επιμονή, και αντοχή στους κακοήθεις που ίσως να γελοιοποίησουν τις προσπάθειές μας.
Η τραγικότητα του συμβάντος είναι δεδομένη και δε χρειάζεται να υπερθεματίσει κανείς επ' αυτής. Το πόσο διακριτά είναι τα όρια μεταξύ της διαμαρτυρίας, της έκφρασης οργής και της ασυδοσίας είναι μάλλον μια ατέρμονη συζήτηση. Τα πάντα ξεκινάνε και τελειώνουν τελικά στην παιδεία μας, στο πόσο έχουμε μάθει να σεβόμαστε τον εαυτό μας και τους συμπολίτες μας, το πόσο μας ενδιαφέρει να εκπληρώνουμε τις φιλοδοξίες μας και τους στόχους μας ΧΩΡΙΣ να βλάπτουμε το διπλανό και το κοινωνικό σύνολο. Δυστυχώς, στη χώρα όπου, καταδικάζεται ο δημόσιος υπάλληλος ως αραχτός και βολεμένος την ίδια στιγμή που χιλιάδες, κυρίως νέοι, συρρέουν για να εξασφαλίσουν άλλη μια τέτοια θέση, στη χώρα που ο πεζός δεν έχει κανένα δικαίωμα ούτε στο πεζοδρόμιο ούτε στη διάβαση, έχει δεν έχει όλα του τα μέλη, γιατί οι έχοντες αυτοκίνητα θεωρούμε ότι είμαστε υπεράνω, στη χώρα όπου περιμένεις κάποιον άλλο να κάνει κάτι για να παραχθεί έργο για όλους αλλά όχι εσύ...στη χώρα που δεν παίρνεις την ευθύνη της πολιτικής σου απόφασης να ψηφίσεις αυτούς που αύριο θα χαρακτηρίζεις με τα χειρότερα γιατί σε πρόδωσαν, επειδή εσύ δεν είχες ή δε σου έμαθαν να έχεις την κρίση να τους αξιολογήσεις, σε αυτή τη χώρα, αυτά τα φαινόμενα εξακολουθούν να μας εκπλήττουν...να τα θεωρούμε μη αναμενόμενα, άδικα, περίεργα, ανάρμοστα...φοβόμαστε αυτά που γίνονται χωρίς εμάς γιατί απλά δεν αναλάμβανουμε την ευθύνη των επιλογών μας, γιατί είμαστε πολύ καλοί στο τένις...το να πετάς την ευθύνη στον απέναντι δεν αλλάζει τίποτα...σε κάνει απλά πολύ χειρότερο. Είναι ώρα ευθύνης, των πολιτών και όχι των πολιτικών. γιατί κι αυτοί πολίτες είναι και κάποιος τους επέλεξε να είναι εκεί...ας ξεκινήσουμε λοιπόν από τα βασικά, ΣΕΒΑΣΜΟΣ και ΔΙΑΛΟΓΟΣ
Παιδιά ήμουν παρών στις διαδηλώσεις και λόγω γειτονιάς που μένω αλλά και λόγω ενδιαφέροντος να συμμετέχω για κάποιο λόγο που ακόμα προσπαθώ να τον αποκρυπτογραφήσω αλλά και να διαμορφώσω γνώμη. Η αλήθεια είναι ότι σε τέτοιες συρράξεις αναμιγνύονται συνήθως πολλές ομάδες με διαφορετικά συμφέροντα η κάθε μία δηλαδή, αναρχικοί, αντιεξουσιαστές, μαθητές, οικονομικοί μετανάστες, αστυνόμοι και δεν πρέπει να κρίνουμε και να βγάζουμε συμπεράσματα από την συμπεριφορά της κάθε μιάς ομάδας (π.χ. οι πακιστανοί και αλβανοί που κλέβουν κινητά..). Το σημαντικό είναι ότι ανάμεσα σε όλους αυτούς η πλειοψηφία ήταν απλοί πολίτες οι οποίοι διαδηλώνανε και συμμετείχαν για νιώθουν ένα κόμπο στο λαιμό και τελικά είναι ανήμποροι να αντιδράσουν στο "σύστημα" αφού τα έχουν δοκιμάσει όλα. Δυστυχώς οι αλλαγές που όλοι θέλουμε γίνονται με την υιοθέτηση υπεύθυνων συμπεριφορών από όλους εμάς ξεχωριστά όπως αναφέρατε αλλά και πολύ φοβάμαι με την βοήθεια της συγκυριακής ή μη ωμής βίας. κακά τα ψέματα. Έβλεπα πολούς απλούς πολίτες εχθές που δεν λυπόντουσαν καθόλου με το κάψιμο των τραπεζών για παράδειγμα. κάτι λέει αυτό
Η αλήθεια είναι ότι κι εγώ συνάντησα πολύ κόσμο αυτές τις μέρες που είπε "καλά κάναν και τα κάψανε". Δεν θεωρώ όμως ότι αυτή πρέπει να είναι και η δική μας αντίδραση. Σίγουρα όμως θα πρέπει αυτή την αντίδραση να την αποκωδικοποιήσουμε και μόνο έτσι θα μπορέσουμε να δώσουμε και τις σωστές κατευθύνσεις για λύσεις. Ευγενία
Συγνώμη αλλά δεν με εκπροσωπεί η άποψη ότι καλά έκαναν και έκαψαν της τράπεζες. Αν ήμουν και εγώ ανάμεσα στον κόσμο θα προσπαθούσα να σταματήσω την βία - ως απλός πολίτης!!!! Και αν αφήνουμε την βία/οργή ελεύθερη - δεν θα έχουμε όρια? Και τα παιδιά που μπήκαν στα ξενοδοχεία στη Μουμπάι σε απόγνωση ήταν αλλά δεν τους δικαιολογεί. Νομίζω ότι η στάση μας πρέπει να είναι ΜΟΝΟ ειρηνική. Μια ειρηνική πορεία, όχι να σπάσουμε τα μαγαζιά και τις 'κακές' τράπεζες! Σίγουρα δεν έχουν δοκιμάσει όλους τους τρόπους για εύρεση λύσης! Μπορούμε να σκεφτούμε πολλούς τρόπους να αντιδράσουμε, χωρίς βία. Αν θέλουμε....
Ας μην εστιάσουμε στις τράπεζες και το κάψιμό τους. Σίγουρα όλοι συμφωνούμε ότι τα καταδικάζουμε τα γεγονότα αυτά. Όμως μήπως αυτά τα γεγονότα βίας κινητοποιούν το σύστημα και όλους μας να συλλογιστούμε κάτι που δεν "έχουμε" την πολυτέλεια και τον χρόνο να το κάνουμε κάτω υπό συνθήκες ρουτίνας?
ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ΕΙΔΑΜΕ ΜΙΑ ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΩΝ ΑΚΡΩΝ, ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΤΑΧΡΗΣΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΩΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ. ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΚΑΘΕ ΝΟΗΜΩΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ ΜΙΑ ΔΙΚΑΙΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΙΚΗΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ, ΤΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, ΤΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ, ΤΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΚΑΙ ΝΟΜΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ. ΝΑΙ ΣΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ,ΟΧΙ ΣΤΗ ΑΝΕΞΕΛΕΚΤΗ ΒΙΑ. ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΙΑΔΗΛΩΝΩ ΚΑΤΑ ΑΥΤΟΥ, ΠΟΥ ΚΟΣΤΙΣΕ ΜΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΖΩΗ,ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΕΣ, ΚΑΙ ΧΑΜΕΝΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΑΛΛΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ. ΠΡΕΠΕΙ ΟΛΟΙ ΝΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΥΜΕ ΩΣΤΕ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΑΥΤΗ Η ΠΟΡΕΙΑ.
Modern Day Greek “Hoplites” Take on Shop Windows-and Lose
From its southernmost shores of Crete to its northernmost mountains in Macedonia, it would appear that Greece has surrendered unconditionally to violent chaos and disorder, since last week’s shooting of a 15-year old boy that resulted in his death. The adolescent was shot allegedly in cold blood by a member of the riot police, apparently after a verbal dispute that lasted briefly. During the last four days, thousands of people, primarily in their twenties and wearing hoods to cover their faces, have destroyed and vandalised banks, car showrooms, shops and government buildings in the midst of fire and tear gas, thrown by police forces, numbed and disabled by the public outrage against them.
The shooting took place in Exarcheia, a bohemian quarter of Athens that is frequented by anarchists and left-wing extremists and is the place of origin for most civil unrest and violence in the city. This tradition stems back to the area hosting the headquarters of resistance against the 1967-1974 military dictatorship. Residents in the area claim that the situation has escalated beyond anything they have ever witnessed before and the constant live media coverage, gives no one reason to believe otherwise. As a matter of fact, the media have literally extracted every ounce of drama they possibly could from this story, and it was not long before the unfortunate 15-year old was christened a “hero”, a development contrary to any common sense or understanding, and the state of Greece transformed to a fitting sacrificial battle field.
The question that inevitably arises is what kind of a state so desperately seeks reason to rebel and seek enraged vengeance? The answer is simple: The same state that has not seen anything remotely resembling progress, evolution or change for the past 30 years. Greece, with its rich historical past, filled with innovation, revolution and enlightenment has been held hostage by a handful of bureaucrats, businessmen and foreign interests and has been ruled by the same 2-3 families for the past 10 elections or so.
One does not need to look further than the last 100 years of history to discover that the Greek nation has always been accustomed to hosting and engaging in historical events of great significance, both exuberating and painful.
In 1912, Venizelos, led Greece to the Balkan wars, which marked the greatest ever geographical expansion for the country. In 1922, the destruction of Smyrna in the context of the conflict with the Turks saw almost half a million Greeks dead and a 3,000 year presence of Greeks in Asia Minor came to an end. In 1941, Greece entered WWII, at first defeating and humiliating the forces of invading Italy but finally yielding to the overwhelming German military supremacy. Nevertheless, some claim that Greece delayed Hitler’s plans to invade Russia, thus playing a decisive role in the outcome of the war in Europe. In 1944 the war ended and Greece was liberated for less than two months, before civil war broke out between left wing partisans and the right wing army, courtesy of the cold war between East and West. The West was victorious and the scars are felt unto today. After more than two decades of dependence on U.S. support, in 1967, a military junta gained control. In 1974, the island of Cyprus was invaded by Turkey and the junta fell. Whether it was the fall of the island or the rebellious music and students’ uprising and alleged deaths that overthrew the junta, remains a subject of dispute.
In 1981, US raised socialist leader Andreas Papandreou won the elections, promising “change” and ruled Greece for almost 15 years, with a short break from term inbetween. A series of scandals rendered his reputation controversial, however this was arguably the last time that Greeks were visibly united by one spirit and believed in a big cause. And this is exactly where the problem lies for the youngsters who came to life in the 80s and 90s. They have absolutely no memory of any major event that has inspired greatness, stimulated social change or united the nation, with the exception of…the Eurobasket gold medal in 1987 and European Football Championship in 2004. Even the dispute with neighbouring FYROM marks an embarrassment.
Therefore, with no one and nothing to fight against or for, political leaders immersed in financial scandals, utter lack of leadership and progress, shame attached to any feeling of national pride (or even the expression of it) a dangerous global financial climate both psychologically and practically, unemployment rising and a deteriorating, introverted educational system, it is no surprise that any opportunity to rebel, clash and struggle will be seized…. even against a shop’s window or a citizen’s car.
"Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα,..."
Ένας νεαρός έρχεται σε αναίτιο διαπληκτισμό με τον ειδικό φρουρό του τμήματος Εξαρχείων και ο φρουρός τον εκτελεί εν ψυχρώ σύμφωνα με κάποιους μάρτυρες….Oι μαθητές σε όλη την Ελλάδα αντιδρούν έντονα, η Αθήνα καίγεται από ένα μείγμα ανθρώπων(αντιεξουσιαστές, παρακράτος, αλλοδαποί)…μια μερίδα αλλοδαπών ληστεύει τα μαγαζιά και οι ιδιοκτήτες των καμένων μαγαζιών βρίσκονται στα όρια οικονομικής κατάρρευσης….είμαι σίγουρος ότι κάποιοι από αυτούς σύντομα θα αυτοκτονήσουν.. Υπάρχει ένα τεράστιο ‘overreaction’ από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης αλλά και τους πολιτικούς – συμπεριλαμβανομένου και του Προέδρου της Δημοκρατίας ο οποίος σπεύδει να καταδικάσει την στυγερή ‘δολοφονία’ χωρίς ακόμα να έχει απολογηθεί και δικαστεί ο ‘δολοφόνος’ ειδικός φρουρός. Πρωτοφανώς ακόμα και οι Έλληνες του εξωτερικού ξεσηκώθηκαν, ΓΙΑΤΙ; Τι αίσθηση έχουν οι νέοι ομογενείς, που δεν έχουν ζήσει ούτε μία μέρα στην χώρα, της ελληνικής καθημερινότητας και της υποτιθέμενης βίας της αστυνομίας για να αντιδράσουν τόσο έντονα; Η εντύπωση που δημιουργείται είναι ότι η αστυνομία είναι βίαιη και ότι ο κάθε αστυνομικός μπορεί να σκοτώνει εν ψυχρώ…ενώ κανείς δεν λέει το παραμικρό για τον άτυχο super εύπορο μαθητή των βορείων προαστίων που βρίσκεται στα Εξάρχεια και διαπληκτίζεται αναίτια με τον Ειδικό Φρουρό. Μη θίγοντας την συμπεριφορά του άτυχου νεαρού, το μήνυμα που περνάμε στην νεολαία είναι ότι είναι εντάξει να κατεβαίνουν στα Εξάρχεια και να βρίζουν την αστυνομία..γιατί όλοι οι αστυνόμοι είναι δολοφόνοι. Προσπαθώ με βάση την λογική να καταλάβω τι πραγματικά γίνεται: γιατί ο άτυχος 15χρονός Αλέξης αναίτια προκαλεί τον ειδικό φρουρό και γιατί ο φρουρός τον εκτελεί εν ψυχρώ? Ίσως ο φρουρός να είναι ‘σχιζοφρενής’ ή να έχει κάποια άλλα σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα και θα έπρεπε να κρύβει ένα δολοφόνο μέσα του..Στον υπόλοιπο ανεπτυγμένο κόσμο που θέλουμε να πιστεύουμε ότι ζούμε, όλοι οι υποψήφιοι αστυνομικοί περνούν από ‘ψυχομετρικά τεστ’ σε τακτικά χρονικά διαστήματα για να διαπιστωθεί η ψυχολογική κατάσταση που βρίσκονται και να αποφασιστεί, αν είναι ικανοί να κρατούν όπλο...σίγουρα το κράτος έχει μεγάλες ευθύνες εδώ. Από την άλλη πλευρά «τι ζόρι τραβάει» ο πολύ εύπορος νεαρός και βρίσκεται στα Εξάρχεια να διαπληκτιστεί με τον ειδικό φρουρό? Που βρίσκονται οι γονείς του? Κανείς δεν τον συμβούλευσε για τους κινδύνους που θα μπορούσε να είχε μια τέτοια συμπεριφορά? Από την άλλη πλευρά, τι είδους αστυνομία έχουμε στο ελληνικό κράτος: γιατί δίνει όπλα σε ακατάλληλους ανθρώπους που μπορεί ανά πάσα στιγμή να γίνουν στυγεροί δολοφόνοι? Γιατί ο ειδικός φρουρός εξακολουθεί και υπηρετεί στα Εξάρχεια μετά από 8 χρόνια..? κανείς δεν τους είπε ότι πρέπει κάθε 2 χρόνια να αλλάζουν θέσεις με άλλους ειδικούς φρουρούς γιατί η πίεση που δέχονται στο συγκεκριμένο τμήμα συσσωρεύεται και μετά από μερικά χρόνια θα είναι επικίνδυνη;.. Τέλος, ποιο κράτος στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχει μία ολόκληρη περιοχή μέσα στο κέντρο της πρωτεύουσας, τόσο ανεξέλεγκτη, και στην οποία επικρατεί ο νόμος των αντιεξουσιαστών? Η αστυνομία κατά την διάρκεια της χούντας, έλεγχε τη ζωή των Ελλήνων σε όλα τα επίπεδα και εξασκούσε βία. Σήμερα βρίσκεται στο άλλο άκρο – αδιαφορεί για τους πολίτες και προσφέρει προστασία κυρίως στους πολιτικούς. Κατά καιρούς διαπιστώνουνε σημάδια βίας όπως στους αλλοδαπούς, φοιτητές, συνταξιούχους, τσιγγάνους.. και άλλες κοινωνικές ομάδες. Σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσα να χαρακτηρίσω την ελληνική αστυνομία βίαιη…Στη περίπτωση των αλλοδαπών, η αστυνομία καλείται να επιβάλει τη τάξη σε πολύ μεγαλύτερο αριθμό μεταναστών από ότι το ελληνικό κράτος μπορεί να αντέξει και να υποστηρίξει οικονομικά. Τι γίνεται όμως σωστά, ώστε και στην αστυνομία να μπορούσε να γίνει σωστή εκπαίδευση και να είχε αποφευχθεί η δολοφονία.. Πιστεύω ότι η ελληνική αστυνομία είναι ανύπαρχτη καθώς δεν μπορεί να υπερασπιστεί το minimum του έργου που το κράτος της έχει αναθέσει…και εδώ υπάρχουν ξανά ευθύνες του κράτους.. . Τελικά, πόσα είναι τα πράγματα που λειτουργούν σωστά σε αυτό το κράτος τις τελευταίες 3 δεκαετίες -- από τότε που άρχισα να αισθάνομαι πολίτης σε αυτή την χώρα.. Πολύ μεγαλύτερες δολοφονίες συντελούνται καθημερινά σε αυτό το κράτος: εκατοντάδες άνθρωποι πεθαίνουν τον χρόνο στους δρόμους επειδή δεν υπάρχει σωστή σηματοδότηση..Εκατοντάδες άνθρωποι πεθαίνουν στην επαρχία και στη περιφέρεια γιατί δεν υπάρχει άμεση περίθαλψη, εκατοντάδες άνθρωποι πεθαίνουν στα νοσοκομεία από ιατρικά λάθη….όλα αυτά δεν είναι δολοφονίες..και εδώ σίγουρα φταίει το κράτος. Σε ποιες άλλες ευρωπαϊκές πόλεις γίνονται αυτά και ποιός ευθύνεται για αυτό? Τι κάνουμε για όλες αυτές τις δολοφονίες? Σχεδόν τίποτα..γιατί δεν υπάρχει μεγάλη ευαισθησία για τους χιλιάδες νεκρούς που χάνονται στους δρόμους..επειδή οι δρόμοι και η σηματοδότηση είναι ανύπαρκτοι ? γιατί δεν ξεσηκώνεται κανείς…?? Γιατί τέτοιος μεγάλος ξεσηκωμός τώρα? Ξεχείλισε το ποτήρι..? Νομίζω ότι το ποτήρι έχει ξεχειλίσει εδώ και αρκετό καιρό…αλλά δεν υπήρχε καμία αντίδραση.. τα περισσότερα πράγματα σε αυτή τη χώρα είναι κατευθυνόμενα….δεν είναι τυχαίο ότι έχουμε 2-3 οικογένειες που κυβερνούν τα τελευταία 30 χρόνια.. την στιγμή που οι έλληνες δεν αντιδρούν για τόσα πράγματα που συμβαίνουν γύρω τους..Αρχίζω να διερωτώμαι αν αυτή η εξέγερση είναι κατευθυνόμενη από το παρακράτος....Πιστεύω ότι θα μπορέσω να εξηγήσω αυτή την συμπεριφορά καλύτερα μετά από ένα χρονικό διάστημα..
Το ποτήρι είχε ξεχειλίσει πολύ πριν για τους λόγους που ανεφέρανε και άλλοι αλλά και ο Γιάννης αλλά δεν έυρισκε το λαικό εκείνο έρισμα που θα είναι συμβολικό και catchy. Αυτό ήταν η υπόθεση του Αλέξη. Δεν θέλω να πιστέυω σε παρακράτος και υπονόμευση όσο σε συγκυριακά γεγονότα των οποίων το παζλ δημιουργούν εκρήξεις και εκτονώσεις. Όσον αφορά το παιδί δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ερμηνεύεται η συμπεριφορά του από οποιοδήποτε υπόβαθρο και ενα προέρχεται. Δεν είναι κακό αυτό. Δεν είναι περίεργο να υβρίζεις αστυνομικό όταν είσαι στην ηλικία της εφηβίας. Ερμηνεύεται. Όσον αφορά την αστυνομία αυτή όντως ήταν ανύπαρκτη αλλά εάν "υπήρχε" και άνοιγε καμία μύτη μετά την δολοφονία του μίκρού μαθητή για φανταστείτε τι θα γινότανε. πρέπει λοιπόν να σταθμίσουμε την αναποτελεσματικότητα της αστυνομίας με το γεγονός ότι είχαν λάβει εντολή για άμυνα και ακτόνωση και όχι για επίθεση και συλληψη όλων των αντιεξουσιαστών. Αλλά το δάσος δεν είναι εκεί αλλά μόνο το δέντρο. Η ουσία είναι ότι δίνεται σε όλους εμάς τους σκεπτόμενους ανθρώπους, τους ανθρώπους των γραμμάτων και των επιστημών να αδράξουμε μια ευκαιρία (έστω συγκυριακή αλλά και μοιραία) και να μετατρέψουμε την εκτόνωση μιας συσσωρευμένης οργής των πολιτών (γιατί περί αυτού πρόκειται άσχετα με τις διαφορετικές εκφράσεις αυτής εκ των οποίων κάποιες είναι καταδικαστέες) σε ένα θετικό ρεύμα για την κοινωνία
και πέρα από τις θέσεις καθε ενός από εμάς τι θα λέγατε στα μέλη μας στα μέλη του ΝΕΤ ΙΜΠΑΚΤ εννοώ???
Τι θα λέγατε στον κόσμο προς τα έξω ? Ποιο θα ήταν το μηνυμά μας? Φανταστείτε 5 χρόνια από τώρα το ΝΕΤ ΙΜΠΑΚΤ είναι δυνατό και επηρεάζει διαμορφώνει λόγο και πολιτική.. Τι θα λέγατε με λίγα λόγια? Ποιο είναι το δικό σας ΙΜΠΑΚΤ?
Οι πρώτες μας διαδηλώσεις ήταν τη δεκαετία του 1950. Είμασταν μαθητές στο δημοτικό και διαδηλώναμε για την Κύπρο. Ήταν το πρώτο μας κυνήγι από την αστυνομία, και μάλιστα σε χωριό. Καταλαβαίνεις τι σήμαινε τότε το Κυπριακό. Ακολούθησε το 1-1-4 όταν είμασταν μαθητές στο γυμνάσιο, οι αγώνες για το 15% για την παιδεία και, βέβαια, το Κυπριακό. Για το 15%, να δοθεί το 15% του προϋπολογισμού για την εκπαίδευση είχαμε μαζέψει ένα εκατομμύριο υπογραφές -και όμως παραμένει εσαεί ζητούμενο.
>>Η μαζικότητα εκείνης της εποχής δεν συγκρίνεται με τα σημερινά. Μιλάμε για εκδηλώσεις των εκατό χιλιάδων ανθρώπων. Και οι συγκρούσεις είχαν άλλο χαρακτήρα. Ήταν κυρίως επιθέσεις αστυνομικών και άμυνας του πλήθους απέναντι στην αστυνομία. Δεν υπήρχαν ζημιές περιουσίας. Αυτές είναι φαινόμενο της μεταπολίτευσης. Το πολύ πολύ να κατέβαιναν με τα καδρόνια οι οικοδόμοι και να συγκρούονταν: η Ελλάδα του ‟64 και ΄65 ηταν παγκοσμίως πρώτη σε ημέρες απεργίας, δηλαδή υπήρχε ένα κίνημα με καθαρούς και συγκεκριμένους πολιτικούς και οικονομικούς στόχους. Η σύγκρουση ήταν με εργάτες και οικοδόμους, οι φοιτητές ακολουθούσαν.
>> Το ‟64 έφαγα ξύλο στη διαδήλωση της ΕΦΕΕ για το Βιετνάμ, που την τραγούδησε και ο Σαββόπουλος. Ήταν επί κυβερνήσεως Γεωργίου Παπανδρέου, και αποτέλεσε την πρώτη σύγκρουση με την υποτίθεται δημοκρατική κυβέρνηση. Μόνο αίτημα ήταν να μας αφήσουμε να διαδηλώσουμε προς την αμερικανική πρεσβεία.
>>Τα κινήματα τότε είχαν και αιτήματα αλλαγής των ανθρωπίνων σχέσεων, της κοινωνίας, αιτήματα εθνικοαπελευθερωτικά, οικολογικά... Ήταν καθολικά κινήματα με καθολικά αιτήματα.
>> Το 68, στο Παρίσι, στο Μάη, εμείς διαδηλώναμε και για τη χούντα. Υπήρχαν συγκρούσεις, αλλά δεν είχαν πάρει ποτέ το χαρακτήρα καταστροφής μαγαζιών. Οι επιθέσεις ήταν κατά συμβόλων της εξουσίας, τα οδοφράγματα στήνονταν για τη σύγκρουση με την αστυνομία. Τώρα βλέπεις ότι ο κύριος στόχος ειναι τα καταστήματα.
>>Στην μεταπολίτευση, ένα ανάλογο αποτέλεσε η δολοφονία του Καλτεζά. Έχουμε την εν ψυχρώ εκτέλεση ενός δεκαπεντάχρονου, αν και δεν έχει ίδια τα λοιπά χαρακτηριστικά. Ηταν επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, δεν υπήρχε συναίνεση από κανένα κόμμα. Παρ όλα αυτά οι εκδηλώσεις είναι πιο μαζικές τις πρώτες μέρες, ώσπου εμφανίζεται - για πρώτη φορά- το γενικευμένο σπάσιμο, συγκεκριμένα στις οδούς Πατησίων και Στουρνάρα, στο Πολυτεχνείο. Και ενώ αρχικά υπήρξε μια μορφή ενός νέου τύπου κινήματος ή υποτιθέμενου κινήματος, καθώς είχαν δηλώσει παραίτηση οι υπουργοί Κουτσόγιωργας και Σκουλαρίκης και είχε υπάρξει προσέγγιση με τα εργατικά συνδικάτα που πλήττονταν από την πολιτική λιτότητας του Σημίτη στην Οικονομία, οι καταστροφές και η επίθεση από τα μέσα και τις εφημερίδες, που ήταν ασυλληπτη, οδηγησε την αγανάκτηση να στραφεί εναντίον μας, και κοντέψαμε να λυντσαριστούμε από τον κόσμο και τις ομάδες περιφρούρησης του ΚΚΕ όσοι είμασταν στο Πολυτεχνείο.
>>Από τότε προσπαθήσαμε να ερμηνεύσουμε την εμφάνιση αυτού του φαινομένου που κορυφώνεται τώρα. Η αντίδραση στην υπαρκτή κρατική καταστολή παίρνει χαρακτήρα αδιέξοδης βίας που όλο και συνδέεται με τη λεηλασία. Ερμηνεύοντας λέω ότι πρόκειται για την κρίση μιας παρασιτικής κοινωνίας, που ως τέτοια παράγει και παρασιτικού τύπου κινήματα. Όλα έχουν καταπέσει, θεσμοί, αξίες, και η εκκλησία τώρα ακολουθεί τον ίδιο δρόμο, δεν υπάρχει νεολαιίστικο αίτημα για αλλαγη της κοινωνίας, και η εξέγερση που ακολουθεί έχει τυφλά χαρακτηριστικά, δεν προτείνει κανένα όραμα κοινωνίας.
>> Το φαινόμενο αυτό δεν είναι ελληνικό. Κατά τη γνώμη μου η Δύση έχει εξαντλήσει τις δυνατότητες να παράγει επαναστατικά κινήματα. Αυτά βρίσκονται εκτός Δύσεως, στη Λατινική Αμερική, την Παλαιστίνη…Και στην Ελλάδα που είναι παράσιτο της Δύσης εμφανίζονται στον κύβο τα φαινόμενα. Όποιος δεν παράγει αξίες δεν έχει και κινήματα που παράγουν αξίες.
>>Σίγουρα θα τα ξαναζήσουμε αυτά. Υπάρχει γενικευμένη κρίση, οικονομική, κοινωνική, η οποία θα οδηγήσει σε επανάληψη, μέχρι να γίνει ένας ολόκληρος κύκλος και να γίνει κατανοητό το αδιέξοδο μιας εξεγερσιακής λογικής χωρίς στόχους. Επίσης, θα οδηγήσει σε ακραία συντηρητικοποίηση της δεξιάς - τα γεγονότα σην Πάτρα είναι χαρακτηριστικά- και η βίαιη αντίδραση της κοινωνίας προς τα δεξιά δεν προμηνύει τίποτε καλό.
>>Δεν πέφτω στη λογική της συνωμοσίας, ότι όλα αυτά έγιναν επειδή δεν είναι πειθήνιος ο Καραμανλής. Αυτός που σκότωσε τον Αλέξη είχε λογική Ράμπο και πολύ σωστά ξεσήκωσε την αγανάκτηση όλων των Ελλήνων. Από την άλλη, κανάλια και εφημερίδες προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν, υποδαυλίσουν και κατευθύνουν αυτή την αγανάκτηση. Κανάλια που μέχρι πρόσφατα έλεγαν τους αναρχικούς τρομοκράτες μιλούν τώρα για «δίκαιη οργή». Το νεκρό παιδί σκυλεύτηκε για τα συμφέροντα των νταβατζήδων, που το χρησιμοποίησαν στον πόλεμο μεταξύ ομοίως αχρήστων και ανικάνων πολιτικών κομμάτων. -------------- Συνέντευξη Γ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ στον ΣΚΑΙ
Δε νομίζω ότι έχουν καταλάβει τίποτε ούτε οι δημοσιογράφοι ούτε οι αναρχικοί. Αυτή εδώ είναι η εξέγερση των δεκαπεντάρηδων που βλέπουν μόνο αδιέξοδο και έχουν εισπράξει την ανυπαρξία χώρων γύρω τους.
>> Και τότε με τον Καλτεζά, εκείνα τα χρόνια, που χιλιάδες κατέβηκαν στο δρόμο, λέγαμε τι κύμα είναι αυτό, τι ελπίδα, τι εξέγερση, ο κόσμος αφήνει τα σπίτια, τον καναπέ, την τηλεόραση… και όλος αυτός ο κόσμος, ο μεγαλύτερος κόσμος που τον θεωρούσες ελπίδα πολιτικής δύναμης, χάθηκε. Και αυτό γιατί τόσο η αριστερά όσο και ο αντεξουσιαστικός χώρος δεν μπορούν να εξελιχθούν και να λάβουν τα μηνύματα την εποχή που συμβαίνουν τα γεγονότα.
>> Οι πιτσιρικάδες, αυτοί που συμμετέχουν στην εξέγερση των 15αρηδων γράφουν στα παλιά των υποδημάτων τους χώρους, κινήματα, αναρχικούς. Είναι δική τους υπόθεση όσα συμβαίνουν. Είναι ταυτισμένοι με το συμμαθητή τους αλλά η αντίδρασή τους έχει και άλλες ρίζες, βαθιές. Βλέπουν τις δυσκολίες των γονιών τους, βιώνουν αδιέξοδα, είναι παιδιά φυλακισμένα μεταξύ ίντερνετ και διαμερίσματος, χωρίς χώρους να κινηθούν, μακρυά και φυσικά τοπια, σε μια πόλη φυλακή - και φυλακή δεν είναι μόνο η Αθήνα, αλλά και η επαρχία που είναι ένα αντίγραφο της Αθήνας.
>>To ζήτημα ειναι η απουσία κινημάτων με συγκροτημένα αιτήματα. Δεν έχει πολιτικό στίγμα αυτή η εξέγερση. Φοβάμαι ότι όλα αυτά θα έχουν συνέχεια, θα ξαναγίνουν, η Ευρώπη θα τα ξαναζήσει όσο τα παιδιά είναι απέναντι σε ένα σκοτεινό, γκρίζο μέλλον, χωρίς δουλειά, με τα πτυχία στον τοίχο και την ανεργία να επικρέμεται από πάνω τους, με την αστυνομοκρατία... Όλα αυτά δεν έχουν πολιτικό στίγμα και επειδή είναι βία για τη βία και οργή για την οργή δεν έχει ελπίδες για κάτι βαθύτερο, πέραν της δήλωσης «είμαι και εγώ εδώ, με έχετε βάλει στο περιθώριο μα θα με ακούσετε με αυτό τον τρόπο», τρόπο που φτάνει στη βαρβαρότητα.
>>Είναι αλήθεια πως τότε, στη γενιά μας, οι περισσότεροι δε θα λεηλατούσαν. Όμως εδώ το χτύπημα είναι τυφλό. Είναι έφοδος μες στην κοινωνική αδικία χιλιάδων νεολαίων που ζουν σε έναν κόσμο θερμοκήπιο - τρωνε, πίνουν, αναπνέουν, έχουν μπροστά τους συνέχεια ένα τοίχος που αισθάνονται ότι δεν μπορούν να υπερβούν. Όλα είναι μπερδεμένα. Από τη μια καταναλωτισμός και από την άλλη απέχθεια και η σκέψη «γιατί να μη το πάρω από αυτόν που μου το πουλάει πανάκριβα;». Όλα ανακατεύονται, μπερδεύονται, όταν δεν υπάρχει πολιτικό πρόταγμα. Και θα μπορούσε να υπάρχει. Ας πούμε, να αφοπλιστεί η αστυνομία.
>> Όταν δεν υπάρχουν πολιτικά προτάγματα και ο νεολαίος αυτός δεν ανήκει σε ένα, έστω αστικό, πολιτικό σχήμα, όλα μπερδεύονται. Πιστεύω ότι όλα όσα συμβαίνουν αυτές τις τελευταίες ημέρες είναι αυθόρμητα και γι” αυτό έχουν ημερομηνία λήξης. Ο αυθορμητισμός δεν πρέπει να μένει εκεί.
>>Σε μια τέτοια εποχή που υπάρχει βομβαρδισμός από τη βαρβαρότητα της εξουσίας διεθνώς, απουσιάζουν και τα κινήματα… Βλέπεις, μιλάμε για ζημιές και τόσοι άνθρωποι δεν καταγγέλουν και δεν κατανοούν τίποτε πέρα από το τζάμι. Ξεχνούν, ας πούμε, ότι πρόπερσι στην Ηλεία κάηκαν άνθρωποι, ότι είναι πιό σοβαρό να καίγονται άνθρωποι, δάση, να σκοτώνεται ένα παιδί από το τίποτε, από έναν Κλιντ Ίστγουντ από τις ζημιές, με τις οποίες σαφώς διαφωνώ.
>>Δε βγάζω τον πόνο μου, την κραυγή μου για το θάνατο του συντρόφου μου ή του παιδιού μου στο αυτοκίνητο ή το κατάστημα του άλλου. Αλλά, σε αυτούς που μετρούν τα υλικά θα έλεγα πως αν είχα να διαλέξω να καταστραφούν δέκα δικά μου αυτοκίνητα ή να μη ξαναδω το γέλιο των παιδιών μου, θα έλεγα να καούν τα αυτοκίνητα αρκεί να βλέπω τα παιδιά να παίζουν, να ζουν, να σκέφτονται.
>> Έχει απαξιωθεί η ανθρώπινη ζωή. Αγωνιστήκαμε γιά να καταξιώσουμε και όχι να απαξιώσουμε την ανθρώπινη ζωή, θεωρώντας κάτι τέτοιο είτε «επαναστατικό» είτε εξουσιαστικό.
>>Τα παιδιά πρέπει να βρουν ένα θερμοκήπιο διαφορετικό από αυτό που ζουν, του εφιάλτη και της βαρβαρότητας. Να μπορέσουν να γίνουν ελεύθεροι άνθρωποι με βούληση, να πετάξουν από πάνω τους τις εξουσίες.
>>Η εμπειρία δε μεταφέρεται. Το μόνο που μπορείς είναι, αν τα καταφέρεις, να απομακρύνεις τα παιδιά από την τυφλή βία, την απόλυτη βία που οδηγεί στην πλήρη απώλεια της επαφής με τον εαυτό σου και το συνάνθρωπό σου. Να μεταφέρουμε τα λάθη, να κάνουμε αυτοκριτική, να καταλάβουν ότι δε φτάνει η οργή για να αλλάξουμε τον κόσμο.
>>Για μένα ο αναρχισμός δεν είναι ιδεολογία. Η αναρχία είναι στάση ζωής, είναι μια ατελείωτη διαδρομή που συνέχεια ανοίγει παράθυρα στον κόσμο, γεννάει ιδέες, υποδέχεται όλους τους ανθρώπους που σήμερα βράζουν στο καζάνι της αβεβαιότητας και της ανασφάλειας.
>>Είμαστε όλοι θύματα της ίδιας σφαίρας που σκότωσε πριν τέσσερα βράδυα τον Αλέξανδρο. Ακόμη και αυτός που βρίζει και λέει «καλά του κάνανε», είναι θύμα της ίδιας σφαίρας, η οποία τον κάνει φασίστα. Αυτό θέλει η εξουσία, να κατακερματίσει σε διάφορους -ισμους τον κοινωνικό ιστό, την ώρα που ο εχθρός, ο πραγματικός μας εχθρός μας σκάβει το λάκκο. Είναι καιρός να αφήσουμε τις αγκυλώσεις και τις ιδεοληψίες. ------------------------ Συνέντευξη Π. Παπαδόπουλου στον ΣΚΑΙ
Δεν είμαστε τρομοκράτες, "κουκουλοφόροι", "γνωστοί-άγνωστοι" ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ! Αυτοί, οι γνωστοί-άγνωστοι.... Κάνουμε όνειρα -μη σκοτώνετε τα όνειρά μας! Έχουμε ορμή - μη σταματάτε την ορμή μας. ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ! Κάποτε ήσασταν νέοι κι εσείς. Τώρα κυνηγάτε το χρήμα, νοιάζεστε μόνο για τη "βιτρίνα", παχύνατε, καραφλιάσατε, ΞΕΧΑΣΑΤΕ! Περιμέναμε να μας υποστηρίξετε, Περιμέναμε να ενδιαφερθείτε, να μας κάνετε μια φορά κι εσείς περήφανους. ΜΑΤΑΙΑ! Ζείτε ψεύτικες ζωές, έχετε σκύψει το κεφάλι, έχετε κατεβάσει τα παντελόνια και περιμένετε τη μέρα που θα πεθάνετε. Δε φαντάζεστε, δεν ερωτεύεστε δεν δημιουργείτε! Μόνο πουλάτε κι αγοράζετε. ΥΛΗ ΠΑΝΤΟΥ ΑΓΑΠΗ ΠΟΥΘΕΝΑ - ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥΘΕΝΑ Που είναι οι γονείς; Που είναι οι καλλιτέχνες; Γιατί δε βγαίνουν έξω να μας προστατέψουν; ΜΑΣ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ! ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΑΣ
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
Υ.Γ.: Μη μας ρίχνετε άλλα δακρυγόνα ΕΜΕΙΣ κλαίμε κι από μόνοι μας.
Τα όμορφα χωριά όμορφα καίγονται. Μα αυτή τη φορά οι φωτιές μυρίζαν πλαστικό. Λαμπίονια χριστουγέννων και η πόλη πασχαλινή λαμπάδα... Οι μεγάλες κρίσεις οδηγούν σε πολέμους. κάποιες φορές εμφύλιους. Συσσωρευμένη οργή κοινωνικών ομάδων που δεν βάσταξαν την γενική πολιτικοοικονομική κρίση του τόπου. Χρειαστηκε να χαθεί ένα παιδάκι για να σκάσει η πλαστική τσιχλόφουσκα. Μπροστάρηδες του εμφυλίου οι πιο βάρβαροι, οι πιό παράλογοι. ψευτοεπαναστάτες με κουκούλες και ανίκανα, κομπλεξικά όργανα της τάξης. μολυβένια στρατιωτάκια χωρίς συναίσθηση του ακριβή λόγου των πράξεων τους και οι μεν και οι δε... Σε μια γενικευμένη έκρηξη βίας κατα πάντων χωρίς λογική και στόχο, όχλος τα έκαψε όλα. Οι αστυνομία θύμα της δικής της κομπλεξικής και αλαζονικής διαχρονικά στάσης, ανίκανη να ξεχωρίσει τους καλούς απ τους κακούς, ξυλοκοπούσε γυναικόπαιδα και έμεινε μακριά από τους πυρπολητές της χώρας... Η ιστορία αποφάσισε να μας εκδηκηθει όλους για την παθητικό, μίζερο και οπισθοδρομικό, ράθυμο "greek dream"ενός λαού που ζει τη ζωή από την τηλεόραση. Και ξυπνάει κάθε πρωί με τη λογική του "ότι φάμε ότι πιούμε και ότι αρπάξει...". Έτσι στους δρόμους βρέθηκαν οι λάθος άνθρωποι. επειδη οι υπόλοιποι δεν ήταν εκεί όταν έπρεπε. Η χώρα ακυβέρνητη. Και οι πολίτες χωρίς έγνοια για το πηδάλιο... η Μοίρα απλώς φέρθηκε δίκαια. Όσο και αν μας σοκάρει η αμφισβήτηση όσων είχαμε για δεδομένα... πλαστικές φωτιές ψεύτικων επαναστατών μας ξύπνησαν. Δεν είναι τυχαίο. κάθε λαός έχει την κυβέρνηση που του ταιριάζει. και κάθε εξέγερση έχει τους πρωταγωνιστές που της αναλογούν...οτι έγινε έγινε όμως. ίσως για καλό. ώστε όλοι να βρούμε το θάρος και τη θέληση να σκεφτούμε και να να εκφράσουμε τις απόψεις μας που βρίσκοταν σε διαρκή, συνειδητό λήθαργο. οι ζωή σε αυτόματο πιλότο απέτυχε. οι στάχτες καλύτουν τη χώρα. πλαστικό λίπασμα για να φυτέψουμε τα ίδια λάθη; Ή θα βούμε το θάρος να κουβαλήσουμε λίγο λίγο φρέσκο χώμα να σπείρουμε νέες ιδέες, νέα όνειρα και νέους στόχους; ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ;;;;
Νιώθω την ανάγκη να μιλήσω και να εκφραστώ. είναι άσχημο να κοιτάει κανείς ακόμη τα πράγματα μέσα από αριστερά ή δεξιά πρίσματα. Η φωτιά τους καίει όλους. και τα glob χτυπούν ότι βρεθεί στο διάβα τους... όταν οι κοινωνιά βρίσκεται σε διαρκή κρίση σε όλα τα επίπεδα και δεν υπάρχει φως στον ορίζοντα η οργή συσσωρεύεται. και όταν δεν υπάρχουν εχθροί να κάνουμε πόλεμο και να αρχίσει η χώρα από το μηδέν ο πόλεμος είναι εμφύλιος. αυτό βιώσαμε.μακάρι να βρούμε οι νέοι το θάρος και το σθένος να βγούμε μπροστά και να αλλάξουμε τα όσα μας στενοχωρούν. χωρίς στερότυπα, ταυτότητες και κομματικά όρια. αυτά έχουν πεθάνει. τέρμα τα χρώματα που ξέραμε. είναι αφελές πιστεύουμε πως το προβλημα είναι στις πολιτικές. έχει να κάνει με τον τρόπο που αντιλαμβάνεται κάθε ένας την έννοια κοινωνία.
Πρέπει, με ψυχραιμία, να ακουστούν νέες φωνές τώρα που το το status quo απομυθοποιήθηκε. η ιστορία κύκλους κάνει. με ειρήνη θα πρέπει να αλλάξουμε σελίδα. το μέλλον δεν ανήκει σε κανέναν από πριν. αλλά θέλει υπομονή, πρωτοβουλία και ειλικρίνεια. όχι δήθεν επαναστατικά συνθήματα που είναι θόρυβος χωρίς ουσιά. να αναζητήσουμε νέες ιδέες που όλοι κρύβουμε μέσα μας. θέλει τόλμη και συμμετοχή. η επόμενη δεκαετία θέλει λογική dont look back... η ιστορία διδάσκει, αλλά πρεπει πρώτα να γραφτεί. ας μην κρεμόμαστε πια από τα λάθη του παρελθόντος. τέρμα στην κολοκυθιά!
Έχουμε οι νέοι το θάρος και τις ιδέες για αλαγές; νέες πολιτικές, νέους στόχους και κυρίως ΟΡΕΞΗ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΜΕΡΑΚΙ ΓΙΑ ΓΝΗΣΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ;;; μόνο τότε οι κουκουλοφόροι ντρέπονται να καινε και οι μπάτσοι θα ντρέπονται να χτυπούν... αυτό που το σέβεσαι δε το γκρεμίζεις και δεν το χτυπάς... σε εποχές αφισβήτησης των πάντων γεννιέται ο μηδενισμός και η καφρίλα... μπορόυμε να γυρίσουμε πραγματικά σελίδα;
ΟΣΟΙ ΕΧΟΥΝ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΨΗΛΆ ΚΑΙ ΤΟΛΜΟΥΝ ΝΑ ΚΟΙΤΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ, ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΑ ΠΕΡΗΦΑΝΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΟΝΟ ΟΠΛΟ ΤΟ ΦΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΙΑΘΕΣΗ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΑΥΡΙΟ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΠΑΝΕ ΤΗ ΧΩΡΑ ΜΠΡΟΣΤΑ. ΜΗΝ ΑΝΑΡΩΤΙΟΜΑΣΤΕ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ Η ΧΩΡΑ ΓΙΑ ΜΑΣ ΑΛΛΑ ΕΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΧΩΡΑ. ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
• Να μην μιλαμε επιθετικα. • Να υποστηριξουμε και να οργανωσουμε τον διαλογο. • Δεν ειναι απαραιτητο να παρουμε θεση και μαλιστα απολυτη. • Ουτε καν απαιτειται να προτεινουμε κατι. • Να προβαλουμε τον σεβασμο και τον διαλογο. • Σταση ΜΟΝΟ ειρηνική • Να προβληματισουμς για ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ • Μεσα απο την επιχειρηματικοτητα ΝΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΥΜΕ ΩΣΤΕ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΑΥΤΗ Η ΠΟΡΕΙΑ.
Νεαροί επιτέθηκαν το βράδυ της Τετάρτης εναντίον ενός αστυνομικού τμήματος και μιας τράπεζας στη Μαδρίτη και τη Βαρκελώνη, μετά τον φόνο του 16χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου από αστυνομικό, ανακοίνωσε η ισπανική αστυνομία. Στη Μαδρίτη, ομάδα 200 νεαρών πραγματοποίησε πορεία προς το κέντρο της πόλης φωνάζοντας «αστυνομικοί δολοφόνοι», πριν επιτεθούν με πέτρες εναντίον αστυνομικού τμήματος. Έξι νεαροί συνελήφθησαν, ανάμεσά τους και δύο ανήλικοι, ενώ άλλοι τρεις συνελήφθησαν έπειτα από επίθεση σε παρακείμενη τράπεζα, δήλωσε εκπρόσωπος της αστυνομίας της Μαδρίτης. «Όλα είχα τελειώσει στις 10:30, αλλά είδαμε εκκλήσεις για νέες εκδηλώσεις διαμαρτυρίας σε ηλεκτρονική διεύθυνση. Δεν γνωρίζουμε εάν αυτά θα έχουν αποτελέσματα» είπε η εκπρόσωπος. Στη Βαρκελώνη, έγιναν δύο συλλήψεις όταν ομάδα νεαρών αποσπάστηκε από πορεία και επιτέθηκε εναντίον τράπεζας, σπάζοντας τζάμια και καταστρέφοντας τραπεζοκαθίσματα, ανακοίνωσε εκπρόσωπος της αστυνομίας της πόλης. Εν τω μεταξύ, άγνωστοι πυρπόλησαν τα ξημερώματα δύο αυτοκίνητα έξω από την κατοικία του Έλληνα επίτιμου προξένου της γαλλικής Μπορντό. Σύμφωνα με το αστυνομικό τμήμα της πόλης, στις τρεις τα ξημερώματα, άγνωστοι έβαλαν φωτιά στο πρώτο αυτοκίνητο, η οποία πέρασε και σε δεύτερο. Τα δύο οχήματα ήταν σταθμευμένα μπροστά στην κεντρική είσοδο του κτηρίου, όπου στεγάζεται το επίτιμο προξενείο της Ελλάδας. Οι δράστες πυρπόλησαν και πλαστικό κάδο απορριμμάτων, μπροστά στην είσοδο του κτηρίου, προκαλώντας ελαφρές φθορές στην πόρτα. Σε παρακείμενη είσοδο, εντοπίσθηκε σύνθημα «Συμπαράσταση στις φωτιές της Ελλάδας, εξέγερση εν όψει». Η γαλλική αστυνομία διενεργεί έρευνα για τον εντοπισμό των δραστών, ενώ τα τοπικά ΜΜΕ αναφέρονται και σε άλλα παρόμοια επεισόδια, που σημειώθηκαν σε Ιταλία, Ισπανία και Πορτογαλία. Εξάλλου, για «κίνδυνο μεταδοτικότητας» κάνουν λόγο αρθρογράφοι των γαλλικών εφημερίδων, από την επομένη των κινητοποιήσεων νεολαίων, που κατέβηκαν χθες μαζικά στους δρόμους, διαμαρτυρόμενοι κατά της μεταρρύθμισης που προτείνει ο Γάλλος υπουργός Παιδείας.
Και αναρωτιέμαι...Τι είναι οι μπάτσοι? Μεροκαματιάρηδες των700 ευρώ που παίζουν τη ζωή τους κορώνα-γράμματα προστατεύοντας μας ήαπαίδευτα ζώα που δεν έχουν κανένα πρόβλημα να αφαιρέσουν τη ζωή ενός παιδιού?Τι είναι οι πολιτικοί? Λαμόγια βουτηγμένασε κάθε λογής σκάνδαλο που αδιαφορούν για σένα ή οικογενειάρχεςάνθρωποι με αίσθημα ευθύνης που επιθυμούν το καλό του τόπου?Τι είναι οι δημοσιογράφοι? Επαγγελματίεςπου προσπαθούν να κάνουν σωστά τη δουλειά τους ενημερώνοντας αντικειμενικάτους πολίτες ή διεφθαρμένα ανθρωπίδια που κατευθύνουν τα γεγονόταπηγαίνοντας τα όπου θέλουν για το δικό τους συμφέρον?Τι είναι οι "κουκουλοφόροι"? Άτομα μειδεολογία που κάνουν αυτό που θέλουμε, αλλά φοβόμαστε να κάνουμε ήπροβοκάτορες που διψούν να χαλάσουν τον αγώνα μας και τις περιουσίες τουκόσμου?Τι ΗΤΑΝ ο Αλέξης? Ένα κωλόπαιδο που φεύγειαπό τα βόρεια προάστια για να πάει να "τα σπάσει" στα Εξάρχεια ή ένα16χρονο παιδί όπως όλα τ'άλλα που διασκέδαζε με τους φίλους του καιβλέποντας ένα περιπολικό, που συμβολίζει μόνο άσχημες συμπεριφορές για τη γενιά του,θέλησε να αντιδράσει?[Σε κάποιες από τις ερωτήσεις ίσως να μηναρκούν οι δύο αντίθετες απόψεις. Ίσως η αλήθεια να είναι κάπου στη μέση. Ίσωςνα είναι κάπου στην άκρη. Το θέμα είναι το εξής...]Τι είσαι εσύ? Ένας άνθρωπος που μπορεί νακλείσει τα μάτια και να αδιαφορήσει για άλλη μια φορά? Έναςάνθρωπος που δε μπορεί να νιώσει το διαφορετικό αυτής της ατμόσφαιρας τωντελευταίων ημερών? Είσαι διατεθειμένος να μη μάθεις ποτέ αν αυτήήταν όντως η στιγμή για κάτι καλύτερο? Ας αξιοποιήσουμε ότι έχει γίνει. Ας μημείνουμε σε ένα 3ήμερο ξεχωριστών συγκεντρώσεων. Ας μη μείνουμε σε ένα 3ήμεροκαταστροφών. Ας μη μείνουμε σε ένα 3ήμερο προσβλητικών πολιτικώνδηλώσεων. Ας μη μείνουμε σα χάνοι πάλι. Ότι κι αν πιστεύετε. Όπου κι αν ανήκετε. Δεχρειάζεται να συμφωνούμε σε όλα! Ας μπει για μια φορά στην άκρη τοσυμφέρον και το βόλεμα. Ας μην είναι ο Αλέξης άλλη μια είδηση στα κανάλια.Ας μη πάει τίποτα χαμένο από ότι έχει γίνει. Ας το δοκιμάσουμε να δούμετι θα πετύχουμε. Χωρίς χρώματα. Χωρίς κόμματα. Μόνο στόματα. Πολλά στόματα! Ας γίνουμε η μεγαλύτερη παρέα διαμαρτυρίαςπου έχει γίνει ποτέ. Κι ας μην τη διαλύσομε για όσο χρειαστεί να πειστούνότι ξυπνάμε. Για όσο χρειαστεί! Εσύ, που παρακολουθείς τα γεγονότα μια ζωήαπό την τηλεόραση. Εσύ, που βγαίνεις στους δρόμους να διαδηλώσεις μόνοκάτω από τη σκεπή του κόμματος σου. Εσύ που τα θεωρείς όλα μάταια αλλάονειρεύεσαι μια αλλαγή. Όλοι! Βγείτε έξω! Δεν είναι δυνατόν οιπροεκλογικές συγκεντρώσεις να μαζεύουν περισσότερο κόσμο από την αυθόρμητη έκρηξητων απλών ανθρώπων και την ανάγκη τους για αλλαγή. Πώς πραγματικά θα πιστέψουμε ότι γύρω μαςσυμβαίνει κάτι διαφορετικό αν εσύ που ξέρεις ότι και μόνο με τη παρουσίασου μπορείς να πετύχεις κάτι, δεν το παίρνεις - για άλλη μια φορά- απόφαση?Πόσες φορές δεν αναρωτήθηκες για πιο λόγο να βγεις στους δρόμους από τηστιγμή που θα'σαι μόνος με μερικούς άλλους ? Από τη στιγμή που είναιμάταιο εφόσον δεν είμαστε όλοι μαζί ? Από τη στιγμή που μπορεί να γίνουνεπεισόδια ? Μπορεί να μην αλλάξουν τα πάντα. Μπορεί, όμως να υπάρξειτο έναυσμα για να αλλάξουν πολλά. Μπορεί να είναι το έναυσμα για νασκεφτούμε διαφορετικά. Για να ξυπνήσουμε την άλλη μέρα με άλλη διάθεση.Με άλλα μυαλά. Και ρε γαμώτο, δεν είναι δύσκολο, αρκεί να τοσυνειδητοποιήσομε όλοι. Ας μην είναι η επόμενη εβδομάδα ίδια με όλες τιςπροηγούμενες. Ας αλλάξουμε νοοτροπία και ας σταματήσουμε να δίνουμε δύναμη σεαυτούς που αναισθητοποιούν τη δική μας. Ας νιώσουμε λίγο τίμιοι επιτέλους μετους εαυτούς μας και με όλους όσους βγήκαν στους δρόμους αυτές τις μέρες.Ας βγούμε να διαμαρτυρηθούμε για τους πολιτικούς μας. Για την αστυνομία.Για το σύστημα. Για τη νοοτροπία του «δεν αλλάζει τίποτα». Αςβγούμε να διαμαρτυρηθούμε για τους εαυτούς μας... Ας γίνει η αρχή με μία καθολικήσυγκέντρωση. Ίσως να μην είναι αυτή που θα αλλάξει τα πάντα. Θα 'ναι όμως αυτή που θατους φωνάξουμε ότι μπορούν να περιμένουν μεγάλες αλλαγές από όλους μας.Θα 'ναι αυτή που θα μπορέσει να μας δώσει τη δύναμη να συνεχίσουμε τηναλλαγή μέσα από τη καθημερινότητα μας. Είναι αυτή που θα κάνει την ουσιαστικήδιαφορά μόνο αν ο όγκος του κόσμου δε θα 'χει προηγούμενο. Μόνο ανείμαστε όλοι. Ας το κάνουμε επιτέλους
Οσοι έβλεπαν την κρίση να έρχεται Του Λουκα Τσουκαλη*
Οσοι ένιωθαν την αγωνία της νέας γενιάς αντιμέτωπης με μια στρεβλή αγορά εργασίας που λειτουργεί εις βάρος των νεοεισερχόμενων, για εκείνους τουλάχιστον που δεν διαθέτουν τα μέσα και τις προσβάσεις των ολίγων, με υποθηκευμένο το μέλλον και τις προοπτικές να χειροτερεύουν λόγω της επερχόμενης οικονομικής κρίσης...
Οσοι είχαν τη στοιχειώδη ευαισθησία να διακρίνουν την ταχύτατη απαξίωση πολιτικής και πολιτικών σε ένα κομματοκρατούμενο και διεφθαρμένο σύστημα, στο οποίο η αναίδεια και η υποκρισία συναντιούνται πολύ συχνά με την αμάθεια και την ανικανότητα...
Οσοι διέκριναν τις επιπτώσεις μιας διάχυτης κρίσης αξιών σε μια κοινωνία νεόπλουτων με ολοένα και περισσότερους νεόπτωχους, μια κοινωνία συντηρητική όπου πολλοί προσποιούνται τους προοδευτικούς, μερικοί βολεύονται, άλλοι υιοθετούν τον κανόνα της ήσσονος προσπάθειας που έχουν αναγάγει σε ιδεολογία συντεχνίες και διαμορφωτές της κοινής γνώμης, ενώ οι περισσότεροι απλώς ιδιωτεύουν, διαβάζοντας αθλητικές εφημερίδες που χυδαιολογούν και περιοδικά life style που αποκοιμίζουν...
Οσοι ένιωθαν καθημερινά στο πετσί τους τη διογκούμενη ανομία, με ολοένα και περισσότερες εκδηλώσεις βίας, στους δρόμους ως πεζοί ή εποχούμενοι, στα γήπεδα όπου η συντεταγμένη πολιτεία δεν τολμά να έρθει σε αντιπαράθεση με νονούς και χούλιγκαν, αλλά και στα πανεπιστήμια και τα σχολεία όπου τα παιδιά μας από μικρά διδάσκονται στην πράξη μαθήματα πολιτικής αγωγής που διόλου αρμόζουν σε ώριμη δημοκρατία...
Οσοι μπορούσαν να ξεφύγουν από την τηλεοπτική αποχαύνωση που καλλιεργούν τα περισσότερα κανάλια και να συνειδητοποιήσουν έτσι τις επιπτώσεις του έντονου λαϊκισμού που αυτά εκπέμπουν, ενός λαϊκισμού πασπαλεισμένου με μπόλικη υστερία και μεγάλες δόσεις τρομολαγνείας, που με τη σειρά τους αναπαράγονται και καθορίζουν το λεγόμενο δημόσιο διάλογο... Και όσοι τέλος είχαν την ικανότητα και το κουράγιο να συνταιριάξουν τα πολλά κομμάτια του σύνθετου παζλ της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας, σίγουρα έβλεπαν μπροστά τους τα σημάδια της κρίσης που πύκνωναν, αν και μπορεί να μην ήθελαν οι ίδιοι να πιστέψουν την εικόνα που διαγραφόταν, ακόμη λιγότερο να την περιγράψουν δημόσια. Γιατί οι περισσότεροι, λόγω ηλικίας, είχαν μνήμες από την εποχή πριν τη μεταπολίτευση, που θέλαν να ξορκίσουν μιλώντας σήμερα για την ποιότητα της δημοκρατίας, την ευρωστία των θεσμών και την εξαφάνιση του παρακράτους, ή ακόμη για τον «εξευρωπαϊσμό» της χώρας. Αλλωστε, ανθρώπινη είναι και η αδυναμία να μπερδεύουμε τις επιθυμίες μας με την πραγματικότητα, ακόμη περισσότερο σε μια χώρα όπου από μικρά παιδιά προσπαθούμε με δυσκολία (και κάποιες εμφανείς τάσεις σχιζοφρένειας) να συμβιβάσουμε το ένδοξο παρελθόν και την αγιογραφία των προγόνων που διδασκόμαστε με μια ενίοτε πολύ μίζερη σύγχρονη πραγματικότητα.
Μεμονωμένες παρέμειναν, ως επί το πλείστον, οι φωνές αυτών που είχαν κάτι το ουσιαστικό να πουν και να προτείνουν, με αντίστοιχο μικρό αντίκτυπο στα δημόσια πράγματα της χώρας - στην καλύτερη των περιπτώσεων, κάποια υποδόρια επιρροή στη διαμόρφωση μέρους της κοινής γνώμης. Γιατί τα οργανωμένα κόμματα, ομάδες και συμφέροντα, μαζί με την πλειοψηφία των μέσων μαζικής ενημέρωσης, με άλλα συνήθως ασχολούνταν, πρωτίστως με το μοίρασμα της πίτας. Οι λίγες ατομικές εξαιρέσεις δεν αλλάζουν τον κανόνα. Και έτσι οι πιο πολλοί δεν είδαν ούτε άκουσαν την κρίση να έρχεται, και σήμερα ακόμη δυσκολεύονται να αποδεχθούν ότι η κρίση αυτή δεν έχει απλά συγκυριακό χαρακτήρα αλλά ότι οι ρίζες της προχωράνε βαθιά στον τρόπο λειτουργίας θεσμών και πολιτικού συστήματος, καθώς και της κοινωνίας γενικότερα. Αυτοί που πιστεύουν ότι η λύση στην κρίση που βιώνουμε θα προέλθει απλά και μόνον από την εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία, είναι, φοβάμαι, βαθιά νυχτωμένοι - ή, το πιο πιθανό, μιλάνε από συμφέρον.
Έσβησε χθες -αθόρυβα- 24 αστυνομικός, θύμα κουκουλοφόρων του 2007.
Χθες έσβησε ο αστυνομικός που είχε δεχθεί επίθεση από κουκουλοφόρους σε συναυλία στο Ελληνικό το καλοκαίρι του 2007. Όλο αυτό το διάστημα ήταν ουσιαστικά ζωντανός-νεκρός.
Δεν ήταν αρκετά νέος,ήταν ήδη 24 ετών. Δεν ανήκε στη γενιά των 700 ευρώ, γιατί έβγαζε 750. Δεν είχε όνειρα για τη ζωή του, είχε όπλο, κι ας μην το τράβηξε ποτέ για να σωθεί. Δεν είχε μάνα να τον κλάψει,γιατί ήταν ένας μπάτσος, ένα γουρούνι, ένας δολοφόνος.
Κάποιοι θάνατοι δεν πουλάνε το ίδιο, αλλά μαντέψτε,πονάνε το ίδιο.
Ποιος είναι ο αστυνομικός;Δυστυχώς θυμηθείτε το περιστατικό....
"Από το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας ανακοινώνεται ότι την 23.10 ώρα της06/07/2007, δύο (2) αστυνομικοί οι οποίοι βρίσκονταν σε διατεταγμένη υπηρεσίαμέτρων ασφαλείας για αποτροπή κλοπών, επιθέσεων και φθορών ξένης περιουσίας,(σπάσιμο οχημάτων, καταστημάτων ή εγκαταστάσεων κ.α αδικημάτων) όπως έχεισυμβεί κατά το παρελθόν, κατά την διάρκεια συναυλίας συγκροτημάτων μουσικήςστις εγκαταστάσεις του γηπέδου Baseball στο Ελληνικό, δέχθηκαν απρόκληταδολοφονική επίθεση από πλήθος ατόμων του αντιεξουσιαστικού χώρου. Η αναίτια επίθεση έγινε από τριάντα τουλάχιστον άτομα, με ενωμένες δυνάμεις ταοποία διέπραξαν βιαιοπραγίες σε βάρος των δύο (2) αστυνομικών, με γρόνθους,λακτίσματα και υλικά αντικείμενα (σιδηρολοστούς, ρόπαλα, θλώντα όργανα),προκαλώντας σε αυτούς βαρείες σωματικές βλάβες. Ειδικότερα ο ένας αστυνομικός (γεν. 1983), φέρει βαριές κακώσεις κεφαλής,πολλαπλά τραύματα στο σώμα και νοσηλεύεται στη Μ.Ε.Θ. Νοσοκομείου, ευρισκόμενοςσε καταστολή.
Η κατάσταση του εγκυμονεί κίνδυνο ζωής. Ο δεύτερος αστυνομικός (γεν. 1972), επίσης νοσηλευόμενος φέρει ρωγμώδες κατάγματα στο αριστερό χέρι και μώλωπες στα πλευρά. Η βάναυση επίθεση συνεχίζει μια σειρά προκλήσεων έναντι της έννομης τάξης και''καταδρομών'' που αποδέχονται με απάθεια το ενδεχόμενο αποτέλεσμα τηςσωματικής βλάβης και της ανθρωποκτονίας από ''άτομα'' που ασκούνται στη βία, μάλλον ως πρόταση και στάση ζωής και ως ''πολιτική παρέμβαση''. Η Ελληνική Αστυνομία κινείται για την ανακάλυψη των δραστών".
Γι' αυτό το γεγονός όμως, κανένας δημοσιογράφος δε θα φωνάξει, κανένα μίντια δε θα γράψει αράδες, κανένας ψευτοδημοκράτης μπλογκερ δε θα αναρτήσει έστω και μία γραμμή.
Μα ανώνυμε δεν έχεις καταλάβει τι γίνεται γύρω σου?? Ο κόσμος δεν ξεσηκώθηκε εξαιτίας της δολοφονίας του μαθητή Αλέξη. Αυτό ήταν το κερασάκι στην τούρτα και βεβαίως μια καλή ιστορία που "τράβηξε" την κοινή γνώμη. Βεβαίως και υπάρχουν δεκάδες άλλοι που χαροπαλεύουν ή αργοπεθαίνουν ή μόλις ξεψύχησαν που είναι ένστολοι, άστολοι, μαθητές γέροι νέοι μεσήλικες κλπ.και που περνάνε στα ψιλά γράμματα... Συλληπητήρια για τον αστυνομικό που πέθανε. Βεβαίως και υπάρχουν πολλά παλληκάρια τίμια που τους παίρνει η μπάλα μαζί με τους άλλους.. Ο κόσμος όμως ξεσηκώθηκε για άλλα βαθύτερα αίτια...
δεν ξέρω ποιός είναι ο Ανώνυμος 1, και ο Ανώνυμος 2... αλλά μου φαίνεται ότι ο 1 σχολιάζει ένα μέρος της κατάντιας... το ότι κάθε μέρα πεθαίνει κόσμος από την κατάντια στην υγεία, στην παιδεία και στις ανύπαρκτες υποδομές, και τα μήντια δεν ασχολούνται μαζί τους
30 σχόλια:
θεωρώ ότι οφείλουμε να πάρουμε θέση. Όλα αυτά μας αφοόύν. Η ταυτότητα μιας ομάδας-ενός δικτύου διαμορφώνεται σημαντικά από τις θέσεις που παίρνει σε κρίσιμα πολιτικά γεγονότα.
Τι λένε τα μέλη του ΝΕΤ ΙΜΠΑΚΤ για όλα αυτά? Είναι αλήθεια ότι θέλουν να αλλάξουν θετικά την κοινωνία χρησιμοποιώντας την δύναμη του επιχερείν.. Τώρα τι έχουν να προτείνουν ?
Πρώτα από όλα συμμετέχετε. Μην κλείνετε στον μικρόκοσμό σας στο κλουβί του ο κάθε ένας. Βγείτε έξω, εκφράστε την άποψή σας, τώρα είναι η ώρα!
Κατά την γνώμη μου τα γεγονότα είναι το ποτήρι που ξεχείλισε, η αγανάκτηση του κόσμου συσσωρευμένη για μια σειρά από δεινά που ταλαιπωρούν την Ελληνική κοινωνία και τον απλό πολίτη όπως η τα σκάνδαλα, η ακρίβεια, η κακή διοίκηση, η διαφθορά στο δημόσιο, φόβος για ανεργία, πιέσεις από το χρηματοπιστοτικό σύστημα και άλλα.
Η εκτέλεση ενός νέου παιδιού αποκαλύπτει το σαθρό έδαφος που στηρίζεται το κοινωνικό μας σύστημα.
Τα πάντα ισορροπούν σε τεντωμένο σκοινί έτοιμο να κοπεί.
Η πίεση, η οργή, η αγανάκτηση και η απελπισία των πολιτών από τη μία πλευρά λόγω των πολιτικών γεγονότων που υπομένουν την τελευταία περίοδο και από την άλλη θεσμοί ανήμποροι να προστατέψουν βασικές έννοιες όπως ζωή, ελευθερία και δημοκρατία.
Πρέπει να δράσουμε πριν το σκοινί κοπεί και αρχίσει ο αλληλοσπαραγμός.
Ευγενία
Δημήτρη
Συμφωνώ ότι πρέπει να εκφραστούμε, αλλά δεν μου είναι εύκολο να διατυπώσω ακριβώς αυτό που αισθάνομαι. Ξέρω όμως ότι τα γεγονότα είναι μια συνέχεια της υπάρχουσας κατάστασης. Δεν υπάρχει καμία ιδεολογία πίσω από τις κινητοποιήσεις. Το θέμα είναι να μην βάζουμε λάδι στη φωτιά αλλά ο καθένας να κοιτάξει μέσα του να δει τι μπορεί να κάνει ο ίδιος για να αλλάξει προς το καλύτερο τον εαυτό του και έπειτα τους άλλους. Αν είμαστε καλοί επιχειρηματίες που κάνουμε με ηθική, αγάπη για το κοινωνικό σύνολο και νόμιμα τις δουλειές μας ας το προβάλουμε και να το διατυμπανίζουμε! Ναι! Είναι ΜΑΓΚΙΑ να είμαστε ΣΩΣΤΟΙ όχι να 'κλέβουμε' απο όπου μπορούμε. Μόνο όταν αρχίσουμε να προβάλουμε τα καλά παραδείγματα της κοινωνίας μας, και όχι να σκανδαλολογούμε συνέχεια θα αρχίσει να αλλάζει κάτι.. θέλει όμως χρόνο, υπομονή, επιμονή, και αντοχή στους κακοήθεις που ίσως να γελοιοποίησουν τις προσπάθειές μας.
Η τραγικότητα του συμβάντος είναι δεδομένη και δε χρειάζεται να υπερθεματίσει κανείς επ' αυτής. Το πόσο διακριτά είναι τα όρια μεταξύ της διαμαρτυρίας, της έκφρασης οργής και της ασυδοσίας είναι μάλλον μια ατέρμονη συζήτηση. Τα πάντα ξεκινάνε και τελειώνουν τελικά στην παιδεία μας, στο πόσο έχουμε μάθει να σεβόμαστε τον εαυτό μας και τους συμπολίτες μας, το πόσο μας ενδιαφέρει να εκπληρώνουμε τις φιλοδοξίες μας και τους στόχους μας ΧΩΡΙΣ να βλάπτουμε το διπλανό και το κοινωνικό σύνολο. Δυστυχώς, στη χώρα όπου, καταδικάζεται ο δημόσιος υπάλληλος ως αραχτός και βολεμένος την ίδια στιγμή που χιλιάδες, κυρίως νέοι, συρρέουν για να εξασφαλίσουν άλλη μια τέτοια θέση, στη χώρα που ο πεζός δεν έχει κανένα δικαίωμα ούτε στο πεζοδρόμιο ούτε στη διάβαση, έχει δεν έχει όλα του τα μέλη, γιατί οι έχοντες αυτοκίνητα θεωρούμε ότι είμαστε υπεράνω, στη χώρα όπου περιμένεις κάποιον άλλο να κάνει κάτι για να παραχθεί έργο για όλους αλλά όχι εσύ...στη χώρα που δεν παίρνεις την ευθύνη της πολιτικής σου απόφασης να ψηφίσεις αυτούς που αύριο θα χαρακτηρίζεις με τα χειρότερα γιατί σε πρόδωσαν, επειδή εσύ δεν είχες ή δε σου έμαθαν να έχεις την κρίση να τους αξιολογήσεις, σε αυτή τη χώρα, αυτά τα φαινόμενα εξακολουθούν να μας εκπλήττουν...να τα θεωρούμε μη αναμενόμενα, άδικα, περίεργα, ανάρμοστα...φοβόμαστε αυτά που γίνονται χωρίς εμάς γιατί απλά δεν αναλάμβανουμε την ευθύνη των επιλογών μας, γιατί είμαστε πολύ καλοί στο τένις...το να πετάς την ευθύνη στον απέναντι δεν αλλάζει τίποτα...σε κάνει απλά πολύ χειρότερο. Είναι ώρα ευθύνης, των πολιτών και όχι των πολιτικών. γιατί κι αυτοί πολίτες είναι και κάποιος τους επέλεξε να είναι εκεί...ας ξεκινήσουμε λοιπόν από τα βασικά, ΣΕΒΑΣΜΟΣ και ΔΙΑΛΟΓΟΣ
Παιδιά ήμουν παρών στις διαδηλώσεις και λόγω γειτονιάς που μένω αλλά και λόγω ενδιαφέροντος να συμμετέχω για κάποιο λόγο που ακόμα προσπαθώ να τον αποκρυπτογραφήσω αλλά και να διαμορφώσω γνώμη. Η αλήθεια είναι ότι σε τέτοιες συρράξεις αναμιγνύονται συνήθως πολλές ομάδες με διαφορετικά συμφέροντα η κάθε μία δηλαδή, αναρχικοί, αντιεξουσιαστές, μαθητές, οικονομικοί μετανάστες, αστυνόμοι και δεν πρέπει να κρίνουμε και να βγάζουμε συμπεράσματα από την συμπεριφορά της κάθε μιάς ομάδας (π.χ. οι πακιστανοί και αλβανοί που κλέβουν κινητά..). Το σημαντικό είναι ότι ανάμεσα σε όλους αυτούς η πλειοψηφία ήταν απλοί πολίτες οι οποίοι διαδηλώνανε και συμμετείχαν για νιώθουν ένα κόμπο στο λαιμό και τελικά είναι ανήμποροι να αντιδράσουν στο "σύστημα" αφού τα έχουν δοκιμάσει όλα. Δυστυχώς οι αλλαγές που όλοι θέλουμε γίνονται με την υιοθέτηση υπεύθυνων συμπεριφορών από όλους εμάς ξεχωριστά όπως αναφέρατε αλλά και πολύ φοβάμαι με την βοήθεια της συγκυριακής ή μη ωμής βίας. κακά τα ψέματα. Έβλεπα πολούς απλούς πολίτες εχθές που δεν λυπόντουσαν καθόλου με το κάψιμο των τραπεζών για παράδειγμα. κάτι λέει αυτό
Η αλήθεια είναι ότι κι εγώ συνάντησα πολύ κόσμο αυτές τις μέρες που είπε "καλά κάναν και τα κάψανε".
Δεν θεωρώ όμως ότι αυτή πρέπει να είναι και η δική μας αντίδραση.
Σίγουρα όμως θα πρέπει αυτή την αντίδραση να την αποκωδικοποιήσουμε και μόνο έτσι θα μπορέσουμε να δώσουμε και τις σωστές κατευθύνσεις για λύσεις.
Ευγενία
Συγνώμη αλλά δεν με εκπροσωπεί η άποψη ότι καλά έκαναν και έκαψαν της τράπεζες. Αν ήμουν και εγώ ανάμεσα στον κόσμο θα προσπαθούσα να σταματήσω την βία - ως απλός πολίτης!!!! Και αν αφήνουμε την βία/οργή ελεύθερη - δεν θα έχουμε όρια? Και τα παιδιά που μπήκαν στα ξενοδοχεία στη Μουμπάι σε απόγνωση ήταν αλλά δεν τους δικαιολογεί. Νομίζω ότι η στάση μας πρέπει να είναι ΜΟΝΟ ειρηνική. Μια ειρηνική πορεία, όχι να σπάσουμε τα μαγαζιά και τις 'κακές' τράπεζες!
Σίγουρα δεν έχουν δοκιμάσει όλους τους τρόπους για εύρεση λύσης! Μπορούμε να σκεφτούμε πολλούς τρόπους να αντιδράσουμε, χωρίς βία. Αν θέλουμε....
Ας μην εστιάσουμε στις τράπεζες και το κάψιμό τους. Σίγουρα όλοι συμφωνούμε ότι τα καταδικάζουμε τα γεγονότα αυτά. Όμως μήπως αυτά τα γεγονότα βίας κινητοποιούν το σύστημα και όλους μας να συλλογιστούμε κάτι που δεν "έχουμε" την πολυτέλεια και τον χρόνο να το κάνουμε κάτω υπό συνθήκες ρουτίνας?
ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ΕΙΔΑΜΕ ΜΙΑ ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΩΝ ΑΚΡΩΝ, ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΤΑΧΡΗΣΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΩΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ. ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΚΑΘΕ ΝΟΗΜΩΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ ΜΙΑ ΔΙΚΑΙΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΙΚΗΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ, ΤΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, ΤΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ, ΤΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΚΑΙ ΝΟΜΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ. ΝΑΙ ΣΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ,ΟΧΙ ΣΤΗ ΑΝΕΞΕΛΕΚΤΗ ΒΙΑ. ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΙΑΔΗΛΩΝΩ ΚΑΤΑ ΑΥΤΟΥ, ΠΟΥ ΚΟΣΤΙΣΕ ΜΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΖΩΗ,ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΕΣ, ΚΑΙ ΧΑΜΕΝΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΑΛΛΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ. ΠΡΕΠΕΙ ΟΛΟΙ ΝΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΥΜΕ ΩΣΤΕ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΑΥΤΗ Η ΠΟΡΕΙΑ.
http://antonasnet.blogspot.com/2008/12/modern-day-greek-hoplites-take-on-shop.html
Modern Day Greek “Hoplites” Take on Shop Windows-and Lose
From its southernmost shores of Crete to its northernmost mountains in Macedonia, it would appear that Greece has surrendered unconditionally to violent chaos and disorder, since last week’s shooting of a 15-year old boy that resulted in his death. The adolescent was shot allegedly in cold blood by a member of the riot police, apparently after a verbal dispute that lasted briefly. During the last four days, thousands of people, primarily in their twenties and wearing hoods to cover their faces, have destroyed and vandalised banks, car showrooms, shops and government buildings in the midst of fire and tear gas, thrown by police forces, numbed and disabled by the public outrage against them.
The shooting took place in Exarcheia, a bohemian quarter of Athens that is frequented by anarchists and left-wing extremists and is the place of origin for most civil unrest and violence in the city. This tradition stems back to the area hosting the headquarters of resistance against the 1967-1974 military dictatorship. Residents in the area claim that the situation has escalated beyond anything they have ever witnessed before and the constant live media coverage, gives no one reason to believe otherwise. As a matter of fact, the media have literally extracted every ounce of drama they possibly could from this story, and it was not long before the unfortunate 15-year old was christened a “hero”, a development contrary to any common sense or understanding, and the state of Greece transformed to a fitting sacrificial battle field.
The question that inevitably arises is what kind of a state so desperately seeks reason to rebel and seek enraged vengeance? The answer is simple: The same state that has not seen anything remotely resembling progress, evolution or change for the past 30 years. Greece, with its rich historical past, filled with innovation, revolution and enlightenment has been held hostage by a handful of bureaucrats, businessmen and foreign interests and has been ruled by the same 2-3 families for the past 10 elections or so.
One does not need to look further than the last 100 years of history to discover that the Greek nation has always been accustomed to hosting and engaging in historical events of great significance, both exuberating and painful.
In 1912, Venizelos, led Greece to the Balkan wars, which marked the greatest ever geographical expansion for the country. In 1922, the destruction of Smyrna in the context of the conflict with the Turks saw almost half a million Greeks dead and a 3,000 year presence of Greeks in Asia Minor came to an end. In 1941, Greece entered WWII, at first defeating and humiliating the forces of invading Italy but finally yielding to the overwhelming German military supremacy. Nevertheless, some claim that Greece delayed Hitler’s plans to invade Russia, thus playing a decisive role in the outcome of the war in Europe. In 1944 the war ended and Greece was liberated for less than two months, before civil war broke out between left wing partisans and the right wing army, courtesy of the cold war between East and West. The West was victorious and the scars are felt unto today. After more than two decades of dependence on U.S. support, in 1967, a military junta gained control. In 1974, the island of Cyprus was invaded by Turkey and the junta fell. Whether it was the fall of the island or the rebellious music and students’ uprising and alleged deaths that overthrew the junta, remains a subject of dispute.
In 1981, US raised socialist leader Andreas Papandreou won the elections, promising “change” and ruled Greece for almost 15 years, with a short break from term inbetween. A series of scandals rendered his reputation controversial, however this was arguably the last time that Greeks were visibly united by one spirit and believed in a big cause. And this is exactly where the problem lies for the youngsters who came to life in the 80s and 90s. They have absolutely no memory of any major event that has inspired greatness, stimulated social change or united the nation, with the exception of…the Eurobasket gold medal in 1987 and European Football Championship in 2004. Even the dispute with neighbouring FYROM marks an embarrassment.
Therefore, with no one and nothing to fight against or for, political leaders immersed in financial scandals, utter lack of leadership and progress, shame attached to any feeling of national pride (or even the expression of it) a dangerous global financial climate both psychologically and practically, unemployment rising and a deteriorating, introverted educational system, it is no surprise that any opportunity to rebel, clash and struggle will be seized…. even against a shop’s window or a citizen’s car.
Vassilis Antonas
"Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα,..."
Ένας νεαρός έρχεται σε αναίτιο διαπληκτισμό με τον ειδικό φρουρό του τμήματος Εξαρχείων και ο φρουρός τον εκτελεί εν ψυχρώ σύμφωνα με κάποιους μάρτυρες….Oι μαθητές σε όλη την Ελλάδα αντιδρούν έντονα, η Αθήνα καίγεται από ένα μείγμα ανθρώπων(αντιεξουσιαστές, παρακράτος, αλλοδαποί)…μια μερίδα αλλοδαπών ληστεύει τα μαγαζιά και οι ιδιοκτήτες των καμένων μαγαζιών βρίσκονται στα όρια οικονομικής κατάρρευσης….είμαι σίγουρος ότι κάποιοι από αυτούς σύντομα θα αυτοκτονήσουν..
Υπάρχει ένα τεράστιο ‘overreaction’ από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης αλλά και τους πολιτικούς – συμπεριλαμβανομένου και του Προέδρου της Δημοκρατίας ο οποίος σπεύδει να καταδικάσει την στυγερή ‘δολοφονία’ χωρίς ακόμα να έχει απολογηθεί και δικαστεί ο ‘δολοφόνος’ ειδικός φρουρός. Πρωτοφανώς ακόμα και οι Έλληνες του εξωτερικού ξεσηκώθηκαν, ΓΙΑΤΙ; Τι αίσθηση έχουν οι νέοι ομογενείς, που δεν έχουν ζήσει ούτε μία μέρα στην χώρα, της ελληνικής καθημερινότητας και της υποτιθέμενης βίας της αστυνομίας για να αντιδράσουν τόσο έντονα; Η εντύπωση που δημιουργείται είναι ότι η αστυνομία είναι βίαιη και ότι ο κάθε αστυνομικός μπορεί να σκοτώνει εν ψυχρώ…ενώ κανείς δεν λέει το παραμικρό για τον άτυχο super εύπορο μαθητή των βορείων προαστίων που βρίσκεται στα Εξάρχεια και διαπληκτίζεται αναίτια με τον Ειδικό Φρουρό. Μη θίγοντας την συμπεριφορά του άτυχου νεαρού, το μήνυμα που περνάμε στην νεολαία είναι ότι είναι εντάξει να κατεβαίνουν στα Εξάρχεια και να βρίζουν την αστυνομία..γιατί όλοι οι αστυνόμοι είναι δολοφόνοι.
Προσπαθώ με βάση την λογική να καταλάβω τι πραγματικά γίνεται: γιατί ο άτυχος 15χρονός Αλέξης αναίτια προκαλεί τον ειδικό φρουρό και γιατί ο φρουρός τον εκτελεί εν ψυχρώ? Ίσως ο φρουρός να είναι ‘σχιζοφρενής’ ή να έχει κάποια άλλα σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα και θα έπρεπε να κρύβει ένα δολοφόνο μέσα του..Στον υπόλοιπο ανεπτυγμένο κόσμο που θέλουμε να πιστεύουμε ότι ζούμε, όλοι οι υποψήφιοι αστυνομικοί περνούν από ‘ψυχομετρικά τεστ’ σε τακτικά χρονικά διαστήματα για να διαπιστωθεί η ψυχολογική κατάσταση που βρίσκονται και να αποφασιστεί, αν είναι ικανοί να κρατούν όπλο...σίγουρα το κράτος έχει μεγάλες ευθύνες εδώ.
Από την άλλη πλευρά «τι ζόρι τραβάει» ο πολύ εύπορος νεαρός και βρίσκεται στα Εξάρχεια να διαπληκτιστεί με τον ειδικό φρουρό? Που βρίσκονται οι γονείς του? Κανείς δεν τον συμβούλευσε για τους κινδύνους που θα μπορούσε να είχε μια τέτοια συμπεριφορά? Από την άλλη πλευρά, τι είδους αστυνομία έχουμε στο ελληνικό κράτος: γιατί δίνει όπλα σε ακατάλληλους ανθρώπους που μπορεί ανά πάσα στιγμή να γίνουν στυγεροί δολοφόνοι? Γιατί ο ειδικός φρουρός εξακολουθεί και υπηρετεί στα Εξάρχεια μετά από 8 χρόνια..? κανείς δεν τους είπε ότι πρέπει κάθε 2 χρόνια να αλλάζουν θέσεις με άλλους ειδικούς φρουρούς γιατί η πίεση που δέχονται στο συγκεκριμένο τμήμα συσσωρεύεται και μετά από μερικά χρόνια θα είναι επικίνδυνη;.. Τέλος, ποιο κράτος στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχει μία ολόκληρη περιοχή μέσα στο κέντρο της πρωτεύουσας, τόσο ανεξέλεγκτη, και στην οποία επικρατεί ο νόμος των αντιεξουσιαστών?
Η αστυνομία κατά την διάρκεια της χούντας, έλεγχε τη ζωή των Ελλήνων σε όλα τα επίπεδα και εξασκούσε βία. Σήμερα βρίσκεται στο άλλο άκρο – αδιαφορεί για τους πολίτες και προσφέρει προστασία κυρίως στους πολιτικούς. Κατά καιρούς διαπιστώνουνε σημάδια βίας όπως στους αλλοδαπούς, φοιτητές, συνταξιούχους, τσιγγάνους.. και άλλες κοινωνικές ομάδες. Σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσα να χαρακτηρίσω την ελληνική αστυνομία βίαιη…Στη περίπτωση των αλλοδαπών, η αστυνομία καλείται να επιβάλει τη τάξη σε πολύ μεγαλύτερο αριθμό μεταναστών από ότι το ελληνικό κράτος μπορεί να αντέξει και να υποστηρίξει οικονομικά. Τι γίνεται όμως σωστά, ώστε και στην αστυνομία να μπορούσε να γίνει σωστή εκπαίδευση και να είχε αποφευχθεί η δολοφονία.. Πιστεύω ότι η ελληνική αστυνομία είναι ανύπαρχτη καθώς δεν μπορεί να υπερασπιστεί το minimum του έργου που το κράτος της έχει αναθέσει…και εδώ υπάρχουν ξανά ευθύνες του κράτους.. .
Τελικά, πόσα είναι τα πράγματα που λειτουργούν σωστά σε αυτό το κράτος τις τελευταίες 3 δεκαετίες -- από τότε που άρχισα να αισθάνομαι πολίτης σε αυτή την χώρα..
Πολύ μεγαλύτερες δολοφονίες συντελούνται καθημερινά σε αυτό το κράτος: εκατοντάδες άνθρωποι πεθαίνουν τον χρόνο στους δρόμους επειδή δεν υπάρχει σωστή σηματοδότηση..Εκατοντάδες άνθρωποι πεθαίνουν στην επαρχία και στη περιφέρεια γιατί δεν υπάρχει άμεση περίθαλψη, εκατοντάδες άνθρωποι πεθαίνουν στα νοσοκομεία από ιατρικά λάθη….όλα αυτά δεν είναι δολοφονίες..και εδώ σίγουρα φταίει το κράτος. Σε ποιες άλλες ευρωπαϊκές πόλεις γίνονται αυτά και ποιός ευθύνεται για αυτό?
Τι κάνουμε για όλες αυτές τις δολοφονίες? Σχεδόν τίποτα..γιατί δεν υπάρχει μεγάλη ευαισθησία για τους χιλιάδες νεκρούς που χάνονται στους δρόμους..επειδή οι δρόμοι και η σηματοδότηση είναι ανύπαρκτοι ? γιατί δεν ξεσηκώνεται κανείς…??
Γιατί τέτοιος μεγάλος ξεσηκωμός τώρα? Ξεχείλισε το ποτήρι..?
Νομίζω ότι το ποτήρι έχει ξεχειλίσει εδώ και αρκετό καιρό…αλλά δεν υπήρχε καμία αντίδραση.. τα περισσότερα πράγματα σε αυτή τη χώρα είναι κατευθυνόμενα….δεν είναι τυχαίο ότι έχουμε 2-3 οικογένειες που κυβερνούν τα τελευταία 30 χρόνια.. την στιγμή που οι έλληνες δεν αντιδρούν για τόσα πράγματα που συμβαίνουν γύρω τους..Αρχίζω να διερωτώμαι αν αυτή η εξέγερση είναι κατευθυνόμενη από το παρακράτος....Πιστεύω ότι θα μπορέσω να εξηγήσω αυτή την συμπεριφορά καλύτερα μετά από ένα χρονικό διάστημα..
Το ποτήρι είχε ξεχειλίσει πολύ πριν για τους λόγους που ανεφέρανε και άλλοι αλλά και ο Γιάννης αλλά δεν έυρισκε το λαικό εκείνο έρισμα που θα είναι συμβολικό και catchy. Αυτό ήταν η υπόθεση του Αλέξη. Δεν θέλω να πιστέυω σε παρακράτος και υπονόμευση όσο σε συγκυριακά γεγονότα των οποίων το παζλ δημιουργούν εκρήξεις και εκτονώσεις. Όσον αφορά το παιδί δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ερμηνεύεται η συμπεριφορά του από οποιοδήποτε υπόβαθρο και ενα προέρχεται. Δεν είναι κακό αυτό. Δεν είναι περίεργο να υβρίζεις αστυνομικό όταν είσαι στην ηλικία της εφηβίας. Ερμηνεύεται. Όσον αφορά την αστυνομία αυτή όντως ήταν ανύπαρκτη αλλά εάν "υπήρχε" και άνοιγε καμία μύτη μετά την δολοφονία του μίκρού μαθητή για φανταστείτε τι θα γινότανε. πρέπει λοιπόν να σταθμίσουμε την αναποτελεσματικότητα της αστυνομίας με το γεγονός ότι είχαν λάβει εντολή για άμυνα και ακτόνωση και όχι για επίθεση και συλληψη όλων των αντιεξουσιαστών.
Αλλά το δάσος δεν είναι εκεί αλλά μόνο το δέντρο. Η ουσία είναι ότι δίνεται σε όλους εμάς τους σκεπτόμενους ανθρώπους, τους ανθρώπους των γραμμάτων και των επιστημών να αδράξουμε μια ευκαιρία (έστω συγκυριακή αλλά και μοιραία) και να μετατρέψουμε την εκτόνωση μιας συσσωρευμένης οργής των πολιτών (γιατί περί αυτού πρόκειται άσχετα με τις διαφορετικές εκφράσεις αυτής εκ των οποίων κάποιες είναι καταδικαστέες) σε ένα θετικό ρεύμα για την κοινωνία
και πέρα από τις θέσεις καθε ενός από εμάς τι θα λέγατε στα μέλη μας στα μέλη του ΝΕΤ ΙΜΠΑΚΤ εννοώ???
Τι θα λέγατε στον κόσμο προς τα έξω ? Ποιο θα ήταν το μηνυμά μας? Φανταστείτε 5 χρόνια από τώρα το ΝΕΤ ΙΜΠΑΚΤ είναι δυνατό και επηρεάζει διαμορφώνει λόγο και πολιτική.. Τι θα λέγατε με λίγα λόγια? Ποιο είναι το δικό σας ΙΜΠΑΚΤ?
Οι πρώτες μας διαδηλώσεις ήταν τη δεκαετία του 1950. Είμασταν μαθητές στο δημοτικό και διαδηλώναμε για την Κύπρο. Ήταν το πρώτο μας κυνήγι από την αστυνομία, και μάλιστα σε χωριό. Καταλαβαίνεις τι σήμαινε τότε το Κυπριακό. Ακολούθησε το 1-1-4 όταν είμασταν μαθητές στο γυμνάσιο, οι αγώνες για το 15% για την παιδεία και, βέβαια, το Κυπριακό. Για το 15%, να δοθεί το 15% του προϋπολογισμού για την εκπαίδευση είχαμε μαζέψει ένα εκατομμύριο υπογραφές -και όμως παραμένει εσαεί ζητούμενο.
>>Η μαζικότητα εκείνης της εποχής δεν συγκρίνεται με τα σημερινά. Μιλάμε για εκδηλώσεις των εκατό χιλιάδων ανθρώπων. Και οι συγκρούσεις είχαν άλλο χαρακτήρα. Ήταν κυρίως επιθέσεις αστυνομικών και άμυνας του πλήθους απέναντι στην αστυνομία. Δεν υπήρχαν ζημιές περιουσίας. Αυτές είναι φαινόμενο της μεταπολίτευσης. Το πολύ πολύ να κατέβαιναν με τα καδρόνια οι οικοδόμοι και να συγκρούονταν: η Ελλάδα του ‟64 και ΄65 ηταν παγκοσμίως πρώτη σε ημέρες απεργίας, δηλαδή υπήρχε ένα κίνημα με καθαρούς και συγκεκριμένους πολιτικούς και οικονομικούς στόχους. Η σύγκρουση ήταν με εργάτες και οικοδόμους, οι φοιτητές ακολουθούσαν.
>> Το ‟64 έφαγα ξύλο στη διαδήλωση της ΕΦΕΕ για το Βιετνάμ, που την τραγούδησε και ο Σαββόπουλος. Ήταν επί κυβερνήσεως Γεωργίου Παπανδρέου, και αποτέλεσε την πρώτη σύγκρουση με την υποτίθεται δημοκρατική κυβέρνηση. Μόνο αίτημα ήταν να μας αφήσουμε να διαδηλώσουμε προς την αμερικανική πρεσβεία.
>>Τα κινήματα τότε είχαν και αιτήματα αλλαγής των ανθρωπίνων σχέσεων, της κοινωνίας, αιτήματα εθνικοαπελευθερωτικά, οικολογικά... Ήταν καθολικά κινήματα με καθολικά αιτήματα.
>> Το 68, στο Παρίσι, στο Μάη, εμείς διαδηλώναμε και για τη χούντα. Υπήρχαν συγκρούσεις, αλλά δεν είχαν πάρει ποτέ το χαρακτήρα καταστροφής μαγαζιών. Οι επιθέσεις ήταν κατά συμβόλων της εξουσίας, τα οδοφράγματα στήνονταν για τη σύγκρουση με την αστυνομία. Τώρα βλέπεις ότι ο κύριος στόχος ειναι τα καταστήματα.
>>Στην μεταπολίτευση, ένα ανάλογο αποτέλεσε η δολοφονία του Καλτεζά. Έχουμε την εν ψυχρώ εκτέλεση ενός δεκαπεντάχρονου, αν και δεν έχει ίδια τα λοιπά χαρακτηριστικά. Ηταν επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, δεν υπήρχε συναίνεση από κανένα κόμμα. Παρ όλα αυτά οι εκδηλώσεις είναι πιο μαζικές τις πρώτες μέρες, ώσπου εμφανίζεται - για πρώτη φορά- το γενικευμένο σπάσιμο, συγκεκριμένα στις οδούς Πατησίων και Στουρνάρα, στο Πολυτεχνείο. Και ενώ αρχικά υπήρξε μια μορφή ενός νέου τύπου κινήματος ή υποτιθέμενου κινήματος, καθώς είχαν δηλώσει παραίτηση οι υπουργοί Κουτσόγιωργας και Σκουλαρίκης και είχε υπάρξει προσέγγιση με τα εργατικά συνδικάτα που πλήττονταν από την πολιτική λιτότητας του Σημίτη στην Οικονομία, οι καταστροφές και η επίθεση από τα μέσα και τις εφημερίδες, που ήταν ασυλληπτη, οδηγησε την αγανάκτηση να στραφεί εναντίον μας, και κοντέψαμε να λυντσαριστούμε από τον κόσμο και τις ομάδες περιφρούρησης του ΚΚΕ όσοι είμασταν στο Πολυτεχνείο.
>>Από τότε προσπαθήσαμε να ερμηνεύσουμε την εμφάνιση αυτού του φαινομένου που κορυφώνεται τώρα. Η αντίδραση στην υπαρκτή κρατική καταστολή παίρνει χαρακτήρα αδιέξοδης βίας που όλο και συνδέεται με τη λεηλασία. Ερμηνεύοντας λέω ότι πρόκειται για την κρίση μιας παρασιτικής κοινωνίας, που ως τέτοια παράγει και παρασιτικού τύπου κινήματα. Όλα έχουν καταπέσει, θεσμοί, αξίες, και η εκκλησία τώρα ακολουθεί τον ίδιο δρόμο, δεν υπάρχει νεολαιίστικο αίτημα για αλλαγη της κοινωνίας, και η εξέγερση που ακολουθεί έχει τυφλά χαρακτηριστικά, δεν προτείνει κανένα όραμα κοινωνίας.
>> Το φαινόμενο αυτό δεν είναι ελληνικό. Κατά τη γνώμη μου η Δύση έχει εξαντλήσει τις δυνατότητες να παράγει επαναστατικά κινήματα. Αυτά βρίσκονται εκτός Δύσεως, στη Λατινική Αμερική, την Παλαιστίνη…Και στην Ελλάδα που είναι παράσιτο της Δύσης εμφανίζονται στον κύβο τα φαινόμενα. Όποιος δεν παράγει αξίες δεν έχει και κινήματα που παράγουν αξίες.
>>Σίγουρα θα τα ξαναζήσουμε αυτά. Υπάρχει γενικευμένη κρίση, οικονομική, κοινωνική, η οποία θα οδηγήσει σε επανάληψη, μέχρι να γίνει ένας ολόκληρος κύκλος και να γίνει κατανοητό το αδιέξοδο μιας εξεγερσιακής λογικής χωρίς στόχους. Επίσης, θα οδηγήσει σε ακραία συντηρητικοποίηση της δεξιάς - τα γεγονότα σην Πάτρα είναι χαρακτηριστικά- και η βίαιη αντίδραση της κοινωνίας προς τα δεξιά δεν προμηνύει τίποτε καλό.
>>Δεν πέφτω στη λογική της συνωμοσίας, ότι όλα αυτά έγιναν επειδή δεν είναι πειθήνιος ο Καραμανλής. Αυτός που σκότωσε τον Αλέξη είχε λογική Ράμπο και πολύ σωστά ξεσήκωσε την αγανάκτηση όλων των Ελλήνων. Από την άλλη, κανάλια και εφημερίδες προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν, υποδαυλίσουν και κατευθύνουν αυτή την αγανάκτηση. Κανάλια που μέχρι πρόσφατα έλεγαν τους αναρχικούς τρομοκράτες μιλούν τώρα για «δίκαιη οργή». Το νεκρό παιδί σκυλεύτηκε για τα συμφέροντα των νταβατζήδων, που το χρησιμοποίησαν στον πόλεμο μεταξύ ομοίως αχρήστων και ανικάνων πολιτικών κομμάτων.
--------------
Συνέντευξη Γ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ στον ΣΚΑΙ
Δε νομίζω ότι έχουν καταλάβει τίποτε ούτε οι δημοσιογράφοι ούτε οι αναρχικοί. Αυτή εδώ είναι η εξέγερση των δεκαπεντάρηδων που βλέπουν μόνο αδιέξοδο και έχουν εισπράξει την ανυπαρξία χώρων γύρω τους.
>> Και τότε με τον Καλτεζά, εκείνα τα χρόνια, που χιλιάδες κατέβηκαν στο δρόμο, λέγαμε τι κύμα είναι αυτό, τι ελπίδα, τι εξέγερση, ο κόσμος αφήνει τα σπίτια, τον καναπέ, την τηλεόραση… και όλος αυτός ο κόσμος, ο μεγαλύτερος κόσμος που τον θεωρούσες ελπίδα πολιτικής δύναμης, χάθηκε. Και αυτό γιατί τόσο η αριστερά όσο και ο αντεξουσιαστικός χώρος δεν μπορούν να εξελιχθούν και να λάβουν τα μηνύματα την εποχή που συμβαίνουν τα γεγονότα.
>> Οι πιτσιρικάδες, αυτοί που συμμετέχουν στην εξέγερση των 15αρηδων γράφουν στα παλιά των υποδημάτων τους χώρους, κινήματα, αναρχικούς. Είναι δική τους υπόθεση όσα συμβαίνουν. Είναι ταυτισμένοι με το συμμαθητή τους αλλά η αντίδρασή τους έχει και άλλες ρίζες, βαθιές. Βλέπουν τις δυσκολίες των γονιών τους, βιώνουν αδιέξοδα, είναι παιδιά φυλακισμένα μεταξύ ίντερνετ και διαμερίσματος, χωρίς χώρους να κινηθούν, μακρυά και φυσικά τοπια, σε μια πόλη φυλακή - και φυλακή δεν είναι μόνο η Αθήνα, αλλά και η επαρχία που είναι ένα αντίγραφο της Αθήνας.
>>To ζήτημα ειναι η απουσία κινημάτων με συγκροτημένα αιτήματα. Δεν έχει πολιτικό στίγμα αυτή η εξέγερση. Φοβάμαι ότι όλα αυτά θα έχουν συνέχεια, θα ξαναγίνουν, η Ευρώπη θα τα ξαναζήσει όσο τα παιδιά είναι απέναντι σε ένα σκοτεινό, γκρίζο μέλλον, χωρίς δουλειά, με τα πτυχία στον τοίχο και την ανεργία να επικρέμεται από πάνω τους, με την αστυνομοκρατία... Όλα αυτά δεν έχουν πολιτικό στίγμα και επειδή είναι βία για τη βία και οργή για την οργή δεν έχει ελπίδες για κάτι βαθύτερο, πέραν της δήλωσης «είμαι και εγώ εδώ, με έχετε βάλει στο περιθώριο μα θα με ακούσετε με αυτό τον τρόπο», τρόπο που φτάνει στη βαρβαρότητα.
>>Είναι αλήθεια πως τότε, στη γενιά μας, οι περισσότεροι δε θα λεηλατούσαν. Όμως εδώ το χτύπημα είναι τυφλό. Είναι έφοδος μες στην κοινωνική αδικία χιλιάδων νεολαίων που ζουν σε έναν κόσμο θερμοκήπιο - τρωνε, πίνουν, αναπνέουν, έχουν μπροστά τους συνέχεια ένα τοίχος που αισθάνονται ότι δεν μπορούν να υπερβούν. Όλα είναι μπερδεμένα. Από τη μια καταναλωτισμός και από την άλλη απέχθεια και η σκέψη «γιατί να μη το πάρω από αυτόν που μου το πουλάει πανάκριβα;». Όλα ανακατεύονται, μπερδεύονται, όταν δεν υπάρχει πολιτικό πρόταγμα. Και θα μπορούσε να υπάρχει. Ας πούμε, να αφοπλιστεί η αστυνομία.
>> Όταν δεν υπάρχουν πολιτικά προτάγματα και ο νεολαίος αυτός δεν ανήκει σε ένα, έστω αστικό, πολιτικό σχήμα, όλα μπερδεύονται. Πιστεύω ότι όλα όσα συμβαίνουν αυτές τις τελευταίες ημέρες είναι αυθόρμητα και γι” αυτό έχουν ημερομηνία λήξης. Ο αυθορμητισμός δεν πρέπει να μένει εκεί.
>>Σε μια τέτοια εποχή που υπάρχει βομβαρδισμός από τη βαρβαρότητα της εξουσίας διεθνώς, απουσιάζουν και τα κινήματα… Βλέπεις, μιλάμε για ζημιές και τόσοι άνθρωποι δεν καταγγέλουν και δεν κατανοούν τίποτε πέρα από το τζάμι. Ξεχνούν, ας πούμε, ότι πρόπερσι στην Ηλεία κάηκαν άνθρωποι, ότι είναι πιό σοβαρό να καίγονται άνθρωποι, δάση, να σκοτώνεται ένα παιδί από το τίποτε, από έναν Κλιντ Ίστγουντ από τις ζημιές, με τις οποίες σαφώς διαφωνώ.
>>Δε βγάζω τον πόνο μου, την κραυγή μου για το θάνατο του συντρόφου μου ή του παιδιού μου στο αυτοκίνητο ή το κατάστημα του άλλου. Αλλά, σε αυτούς που μετρούν τα υλικά θα έλεγα πως αν είχα να διαλέξω να καταστραφούν δέκα δικά μου αυτοκίνητα ή να μη ξαναδω το γέλιο των παιδιών μου, θα έλεγα να καούν τα αυτοκίνητα αρκεί να βλέπω τα παιδιά να παίζουν, να ζουν, να σκέφτονται.
>> Έχει απαξιωθεί η ανθρώπινη ζωή. Αγωνιστήκαμε γιά να καταξιώσουμε και όχι να απαξιώσουμε την ανθρώπινη ζωή, θεωρώντας κάτι τέτοιο είτε «επαναστατικό» είτε εξουσιαστικό.
>>Τα παιδιά πρέπει να βρουν ένα θερμοκήπιο διαφορετικό από αυτό που ζουν, του εφιάλτη και της βαρβαρότητας. Να μπορέσουν να γίνουν ελεύθεροι άνθρωποι με βούληση, να πετάξουν από πάνω τους τις εξουσίες.
>>Η εμπειρία δε μεταφέρεται. Το μόνο που μπορείς είναι, αν τα καταφέρεις, να απομακρύνεις τα παιδιά από την τυφλή βία, την απόλυτη βία που οδηγεί στην πλήρη απώλεια της επαφής με τον εαυτό σου και το συνάνθρωπό σου. Να μεταφέρουμε τα λάθη, να κάνουμε αυτοκριτική, να καταλάβουν ότι δε φτάνει η οργή για να αλλάξουμε τον κόσμο.
>>Για μένα ο αναρχισμός δεν είναι ιδεολογία. Η αναρχία είναι στάση ζωής, είναι μια ατελείωτη διαδρομή που συνέχεια ανοίγει παράθυρα στον κόσμο, γεννάει ιδέες, υποδέχεται όλους τους ανθρώπους που σήμερα βράζουν στο καζάνι της αβεβαιότητας και της ανασφάλειας.
>>Είμαστε όλοι θύματα της ίδιας σφαίρας που σκότωσε πριν τέσσερα βράδυα τον Αλέξανδρο. Ακόμη και αυτός που βρίζει και λέει «καλά του κάνανε», είναι θύμα της ίδιας σφαίρας, η οποία τον κάνει φασίστα. Αυτό θέλει η εξουσία, να κατακερματίσει σε διάφορους -ισμους τον κοινωνικό ιστό, την ώρα που ο εχθρός, ο πραγματικός μας εχθρός μας σκάβει το λάκκο. Είναι καιρός να αφήσουμε τις αγκυλώσεις και τις ιδεοληψίες.
------------------------
Συνέντευξη Π. Παπαδόπουλου στον ΣΚΑΙ
ΧΩΡΙΣ ΣΧΟΛΙΑ
ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΟΣΜΟ!
ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΑΣ
Δεν είμαστε τρομοκράτες, "κουκουλοφόροι", "γνωστοί-άγνωστοι"
ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ!
Αυτοί, οι γνωστοί-άγνωστοι....
Κάνουμε όνειρα -μη σκοτώνετε τα όνειρά μας!
Έχουμε ορμή - μη σταματάτε την ορμή μας.
ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ!
Κάποτε ήσασταν νέοι κι εσείς.
Τώρα κυνηγάτε το χρήμα, νοιάζεστε μόνο
για τη "βιτρίνα", παχύνατε, καραφλιάσατε,
ΞΕΧΑΣΑΤΕ!
Περιμέναμε να μας υποστηρίξετε,
Περιμέναμε να ενδιαφερθείτε,
να μας κάνετε μια φορά κι εσείς περήφανους.
ΜΑΤΑΙΑ!
Ζείτε ψεύτικες ζωές, έχετε σκύψει το κεφάλι,
έχετε κατεβάσει τα παντελόνια και περιμένετε
τη μέρα που θα πεθάνετε.
Δε φαντάζεστε, δεν ερωτεύεστε
δεν δημιουργείτε!
Μόνο πουλάτε κι αγοράζετε.
ΥΛΗ ΠΑΝΤΟΥ
ΑΓΑΠΗ ΠΟΥΘΕΝΑ - ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥΘΕΝΑ
Που είναι οι γονείς; Που είναι οι καλλιτέχνες;
Γιατί δε βγαίνουν έξω να μας προστατέψουν;
ΜΑΣ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ!
ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΑΣ
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
Υ.Γ.: Μη μας ρίχνετε άλλα δακρυγόνα
ΕΜΕΙΣ
κλαίμε κι από μόνοι μας.
By the way ...το προηγούμενο ήταν η χειρόγραφη επιστολή που μοιραζόταν στην κηδεία του Αλέξη Γρηγορόπουλου
Someone wrote:
Ξημερωματα 9ης Δεκεμβρίου 2008,
Τα όμορφα χωριά όμορφα καίγονται. Μα αυτή τη φορά οι φωτιές μυρίζαν πλαστικό. Λαμπίονια χριστουγέννων και η πόλη πασχαλινή λαμπάδα...
Οι μεγάλες κρίσεις οδηγούν σε πολέμους. κάποιες φορές εμφύλιους. Συσσωρευμένη οργή κοινωνικών ομάδων που δεν βάσταξαν την γενική πολιτικοοικονομική κρίση του τόπου. Χρειαστηκε να χαθεί ένα παιδάκι για να σκάσει η πλαστική τσιχλόφουσκα. Μπροστάρηδες του εμφυλίου οι πιο βάρβαροι, οι πιό παράλογοι. ψευτοεπαναστάτες με κουκούλες και ανίκανα, κομπλεξικά όργανα της τάξης. μολυβένια στρατιωτάκια χωρίς συναίσθηση του ακριβή λόγου των πράξεων τους και οι μεν και οι δε...
Σε μια γενικευμένη έκρηξη βίας κατα πάντων χωρίς λογική και στόχο, όχλος τα έκαψε όλα. Οι αστυνομία θύμα της δικής της κομπλεξικής και αλαζονικής διαχρονικά στάσης, ανίκανη να ξεχωρίσει τους καλούς απ τους κακούς, ξυλοκοπούσε γυναικόπαιδα και έμεινε μακριά από τους πυρπολητές της χώρας...
Η ιστορία αποφάσισε να μας εκδηκηθει όλους για την παθητικό, μίζερο και οπισθοδρομικό, ράθυμο "greek dream"ενός λαού που ζει τη ζωή από την τηλεόραση. Και ξυπνάει κάθε πρωί με τη λογική του "ότι φάμε ότι πιούμε και ότι αρπάξει...".
Έτσι στους δρόμους βρέθηκαν οι λάθος άνθρωποι. επειδη οι υπόλοιποι δεν ήταν εκεί όταν έπρεπε. Η χώρα ακυβέρνητη. Και οι πολίτες χωρίς έγνοια για το πηδάλιο... η Μοίρα απλώς φέρθηκε δίκαια. Όσο και αν μας σοκάρει η αμφισβήτηση όσων είχαμε για δεδομένα... πλαστικές φωτιές ψεύτικων επαναστατών μας ξύπνησαν. Δεν είναι τυχαίο. κάθε λαός έχει την κυβέρνηση που του ταιριάζει. και κάθε εξέγερση έχει τους πρωταγωνιστές που της αναλογούν...οτι έγινε έγινε όμως. ίσως για καλό. ώστε όλοι να βρούμε το θάρος και τη θέληση να σκεφτούμε και να να εκφράσουμε τις απόψεις μας που βρίσκοταν σε διαρκή, συνειδητό λήθαργο. οι ζωή σε αυτόματο πιλότο απέτυχε. οι στάχτες καλύτουν τη χώρα. πλαστικό λίπασμα για να φυτέψουμε τα ίδια λάθη; Ή θα βούμε το θάρος να κουβαλήσουμε λίγο λίγο φρέσκο χώμα να σπείρουμε νέες ιδέες, νέα όνειρα και νέους στόχους;
ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ;;;;
Νιώθω την ανάγκη να μιλήσω και να εκφραστώ. είναι άσχημο να κοιτάει κανείς ακόμη τα πράγματα μέσα από αριστερά ή δεξιά πρίσματα. Η φωτιά τους καίει όλους. και τα glob χτυπούν ότι βρεθεί στο διάβα τους... όταν οι κοινωνιά βρίσκεται σε διαρκή κρίση σε όλα τα επίπεδα και δεν υπάρχει φως στον ορίζοντα η οργή συσσωρεύεται. και όταν δεν υπάρχουν εχθροί να κάνουμε πόλεμο και να αρχίσει η χώρα από το μηδέν ο πόλεμος είναι εμφύλιος. αυτό βιώσαμε.μακάρι να βρούμε οι νέοι το θάρος και το σθένος να βγούμε μπροστά και να αλλάξουμε τα όσα μας στενοχωρούν. χωρίς στερότυπα, ταυτότητες και κομματικά όρια. αυτά έχουν πεθάνει. τέρμα τα χρώματα που ξέραμε. είναι αφελές πιστεύουμε πως το προβλημα είναι στις πολιτικές. έχει να κάνει με τον τρόπο που αντιλαμβάνεται κάθε ένας την έννοια κοινωνία.
Πρέπει, με ψυχραιμία, να ακουστούν νέες φωνές τώρα που το το status quo απομυθοποιήθηκε. η ιστορία κύκλους κάνει. με ειρήνη θα πρέπει να αλλάξουμε σελίδα. το μέλλον δεν ανήκει σε κανέναν από πριν. αλλά θέλει υπομονή, πρωτοβουλία και ειλικρίνεια. όχι δήθεν επαναστατικά συνθήματα που είναι θόρυβος χωρίς ουσιά. να αναζητήσουμε νέες ιδέες που όλοι κρύβουμε μέσα μας. θέλει τόλμη και συμμετοχή. η επόμενη δεκαετία θέλει λογική dont look back... η ιστορία διδάσκει, αλλά πρεπει πρώτα να γραφτεί. ας μην κρεμόμαστε πια από τα λάθη του παρελθόντος. τέρμα στην κολοκυθιά!
Έχουμε οι νέοι το θάρος και τις ιδέες για αλαγές; νέες πολιτικές, νέους στόχους και κυρίως ΟΡΕΞΗ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΜΕΡΑΚΙ ΓΙΑ ΓΝΗΣΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ;;; μόνο τότε οι κουκουλοφόροι ντρέπονται να καινε και οι μπάτσοι θα ντρέπονται να χτυπούν... αυτό που το σέβεσαι δε το γκρεμίζεις και δεν το χτυπάς... σε εποχές αφισβήτησης των πάντων γεννιέται ο μηδενισμός και η καφρίλα... μπορόυμε να γυρίσουμε πραγματικά σελίδα;
ΟΣΟΙ ΕΧΟΥΝ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΨΗΛΆ ΚΑΙ ΤΟΛΜΟΥΝ ΝΑ ΚΟΙΤΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ, ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΑ ΠΕΡΗΦΑΝΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΟΝΟ ΟΠΛΟ ΤΟ ΦΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΙΑΘΕΣΗ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΑΥΡΙΟ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΠΑΝΕ ΤΗ ΧΩΡΑ ΜΠΡΟΣΤΑ. ΜΗΝ ΑΝΑΡΩΤΙΟΜΑΣΤΕ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ Η ΧΩΡΑ ΓΙΑ ΜΑΣ ΑΛΛΑ ΕΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΧΩΡΑ. ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
• Να μην μιλαμε επιθετικα.
• Να υποστηριξουμε και να οργανωσουμε τον διαλογο.
• Δεν ειναι απαραιτητο να παρουμε θεση και μαλιστα απολυτη.
• Ουτε καν απαιτειται να προτεινουμε κατι.
• Να προβαλουμε τον σεβασμο και τον διαλογο.
• Σταση ΜΟΝΟ ειρηνική
• Να προβληματισουμς για ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
• Μεσα απο την επιχειρηματικοτητα ΝΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΥΜΕ ΩΣΤΕ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΑΥΤΗ Η ΠΟΡΕΙΑ.
ΜΠΡΑΒΟ στο τελευταίο σχόλιο! Συμφωνώ 100%
Νεαροί επιτέθηκαν το βράδυ της Τετάρτης εναντίον ενός αστυνομικού τμήματος και μιας τράπεζας στη Μαδρίτη και τη Βαρκελώνη, μετά τον φόνο του 16χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου από αστυνομικό, ανακοίνωσε η ισπανική αστυνομία.
Στη Μαδρίτη, ομάδα 200 νεαρών πραγματοποίησε πορεία προς το κέντρο της πόλης φωνάζοντας «αστυνομικοί δολοφόνοι», πριν επιτεθούν με πέτρες εναντίον αστυνομικού τμήματος.
Έξι νεαροί συνελήφθησαν, ανάμεσά τους και δύο ανήλικοι, ενώ άλλοι τρεις συνελήφθησαν έπειτα από επίθεση σε παρακείμενη τράπεζα, δήλωσε εκπρόσωπος της αστυνομίας της Μαδρίτης.
«Όλα είχα τελειώσει στις 10:30, αλλά είδαμε εκκλήσεις για νέες εκδηλώσεις διαμαρτυρίας σε ηλεκτρονική διεύθυνση. Δεν γνωρίζουμε εάν αυτά θα έχουν αποτελέσματα» είπε η εκπρόσωπος.
Στη Βαρκελώνη, έγιναν δύο συλλήψεις όταν ομάδα νεαρών αποσπάστηκε από πορεία και επιτέθηκε εναντίον τράπεζας, σπάζοντας τζάμια και καταστρέφοντας τραπεζοκαθίσματα, ανακοίνωσε εκπρόσωπος της αστυνομίας της πόλης.
Εν τω μεταξύ, άγνωστοι πυρπόλησαν τα ξημερώματα δύο αυτοκίνητα έξω από την κατοικία του Έλληνα επίτιμου προξένου της γαλλικής Μπορντό.
Σύμφωνα με το αστυνομικό τμήμα της πόλης, στις τρεις τα ξημερώματα, άγνωστοι έβαλαν φωτιά στο πρώτο αυτοκίνητο, η οποία πέρασε και σε δεύτερο. Τα δύο οχήματα ήταν σταθμευμένα μπροστά στην κεντρική είσοδο του κτηρίου, όπου στεγάζεται το επίτιμο προξενείο της Ελλάδας.
Οι δράστες πυρπόλησαν και πλαστικό κάδο απορριμμάτων, μπροστά στην είσοδο του κτηρίου, προκαλώντας ελαφρές φθορές στην πόρτα.
Σε παρακείμενη είσοδο, εντοπίσθηκε σύνθημα «Συμπαράσταση στις φωτιές της Ελλάδας, εξέγερση εν όψει».
Η γαλλική αστυνομία διενεργεί έρευνα για τον εντοπισμό των δραστών, ενώ τα τοπικά ΜΜΕ αναφέρονται και σε άλλα παρόμοια επεισόδια, που σημειώθηκαν σε Ιταλία, Ισπανία και Πορτογαλία.
Εξάλλου, για «κίνδυνο μεταδοτικότητας» κάνουν λόγο αρθρογράφοι των γαλλικών εφημερίδων, από την επομένη των κινητοποιήσεων νεολαίων, που κατέβηκαν χθες μαζικά στους δρόμους, διαμαρτυρόμενοι κατά της μεταρρύθμισης που προτείνει ο Γάλλος υπουργός Παιδείας.
ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ
"Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται ,
διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας,
διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα,
την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα
και την αναρχία ως ευδαιμονία."
Ισοκράτης (436 π.Χ-338 π.Χ.)
Και αναρωτιέμαι...Τι είναι οι
μπάτσοι? Μεροκαματιάρηδες των700 ευρώ που παίζουν τη ζωή τους κορώνα-γράμματα προστατεύοντας μας ήαπαίδευτα ζώα που δεν έχουν κανένα πρόβλημα να αφαιρέσουν τη ζωή ενός παιδιού?Τι είναι οι πολιτικοί? Λαμόγια βουτηγμένασε κάθε λογής σκάνδαλο που αδιαφορούν για σένα ή οικογενειάρχεςάνθρωποι με αίσθημα ευθύνης που επιθυμούν το καλό του τόπου?Τι είναι οι δημοσιογράφοι? Επαγγελματίεςπου προσπαθούν να κάνουν σωστά τη δουλειά τους ενημερώνοντας αντικειμενικάτους πολίτες ή
διεφθαρμένα ανθρωπίδια που κατευθύνουν τα γεγονόταπηγαίνοντας τα όπου θέλουν για το δικό τους συμφέρον?Τι είναι οι "κουκουλοφόροι"? Άτομα μειδεολογία που κάνουν αυτό που θέλουμε, αλλά φοβόμαστε να κάνουμε ήπροβοκάτορες που διψούν να χαλάσουν τον αγώνα μας και τις περιουσίες τουκόσμου?Τι ΗΤΑΝ ο Αλέξης? Ένα κωλόπαιδο που φεύγειαπό τα βόρεια προάστια για να πάει να "τα σπάσει" στα Εξάρχεια ή ένα16χρονο παιδί όπως όλα τ'άλλα που διασκέδαζε με τους φίλους του
καιβλέποντας ένα περιπολικό, που συμβολίζει μόνο άσχημες συμπεριφορές για τη γενιά του,θέλησε να αντιδράσει?[Σε κάποιες από τις ερωτήσεις ίσως να μηναρκούν οι δύο αντίθετες απόψεις. Ίσως η αλήθεια να είναι κάπου στη μέση. Ίσωςνα είναι κάπου στην άκρη. Το θέμα είναι το εξής...]Τι είσαι εσύ? Ένας άνθρωπος που μπορεί νακλείσει τα μάτια και να αδιαφορήσει για άλλη μια φορά? Έναςάνθρωπος που δε μπορεί να νιώσει το διαφορετικό αυτής της ατμόσφαιρας τωντελευταίων ημερών?
Είσαι διατεθειμένος να μη μάθεις ποτέ αν αυτήήταν όντως η στιγμή για κάτι καλύτερο? Ας αξιοποιήσουμε ότι έχει γίνει. Ας μημείνουμε σε ένα 3ήμερο ξεχωριστών συγκεντρώσεων. Ας μη μείνουμε σε ένα 3ήμεροκαταστροφών. Ας μη μείνουμε σε ένα 3ήμερο προσβλητικών πολιτικώνδηλώσεων. Ας μη μείνουμε σα χάνοι πάλι. Ότι κι αν πιστεύετε. Όπου κι αν ανήκετε. Δεχρειάζεται να συμφωνούμε σε όλα! Ας μπει για μια φορά στην άκρη τοσυμφέρον και το βόλεμα. Ας μην είναι ο Αλέξης άλλη μια είδηση στα
κανάλια.Ας μη πάει τίποτα χαμένο από ότι έχει γίνει. Ας το δοκιμάσουμε να δούμετι θα πετύχουμε. Χωρίς χρώματα. Χωρίς κόμματα. Μόνο στόματα. Πολλά στόματα! Ας γίνουμε η μεγαλύτερη παρέα διαμαρτυρίαςπου έχει γίνει ποτέ. Κι ας μην τη διαλύσομε για όσο χρειαστεί να πειστούνότι ξυπνάμε. Για όσο χρειαστεί! Εσύ, που παρακολουθείς τα γεγονότα μια ζωήαπό την τηλεόραση. Εσύ, που βγαίνεις στους δρόμους να διαδηλώσεις μόνοκάτω από τη σκεπή του κόμματος σου. Εσύ που τα θεωρείς όλα μάταια
αλλάονειρεύεσαι μια αλλαγή. Όλοι! Βγείτε έξω! Δεν είναι δυνατόν οιπροεκλογικές συγκεντρώσεις να μαζεύουν περισσότερο κόσμο από την αυθόρμητη έκρηξητων απλών ανθρώπων και την ανάγκη τους για αλλαγή. Πώς πραγματικά θα πιστέψουμε ότι γύρω μαςσυμβαίνει κάτι διαφορετικό αν εσύ που ξέρεις ότι και μόνο με τη παρουσίασου μπορείς να πετύχεις κάτι, δεν το παίρνεις - για άλλη μια φορά- απόφαση?Πόσες φορές δεν αναρωτήθηκες για πιο λόγο να βγεις στους δρόμους από τηστιγμή που θα'σαι μόνος
με μερικούς άλλους ? Από τη στιγμή που είναιμάταιο εφόσον δεν είμαστε όλοι μαζί ? Από τη στιγμή που μπορεί να γίνουνεπεισόδια ? Μπορεί να μην αλλάξουν τα πάντα. Μπορεί, όμως να υπάρξειτο έναυσμα για να αλλάξουν πολλά. Μπορεί να είναι το έναυσμα για νασκεφτούμε διαφορετικά. Για να ξυπνήσουμε την άλλη μέρα με άλλη διάθεση.Με άλλα μυαλά. Και ρε γαμώτο, δεν είναι δύσκολο, αρκεί να τοσυνειδητοποιήσομε όλοι. Ας μην είναι η επόμενη εβδομάδα ίδια με όλες τιςπροηγούμενες. Ας αλλάξουμε
νοοτροπία και ας σταματήσουμε να δίνουμε δύναμη σεαυτούς που αναισθητοποιούν τη δική μας. Ας νιώσουμε λίγο τίμιοι επιτέλους μετους εαυτούς μας και με όλους όσους βγήκαν στους δρόμους αυτές τις μέρες.Ας βγούμε να διαμαρτυρηθούμε για τους πολιτικούς μας. Για την αστυνομία.Για το σύστημα. Για τη νοοτροπία του «δεν αλλάζει τίποτα». Αςβγούμε να διαμαρτυρηθούμε για τους εαυτούς μας... Ας γίνει η αρχή με μία καθολικήσυγκέντρωση. Ίσως να μην είναι αυτή που θα αλλάξει τα πάντα. Θα
'ναι όμως αυτή που θατους φωνάξουμε ότι μπορούν να περιμένουν μεγάλες αλλαγές από όλους μας.Θα 'ναι αυτή που θα μπορέσει να μας δώσει τη δύναμη να συνεχίσουμε τηναλλαγή μέσα από τη καθημερινότητα μας. Είναι αυτή που θα κάνει την ουσιαστικήδιαφορά μόνο αν ο όγκος του κόσμου δε θα 'χει προηγούμενο. Μόνο ανείμαστε όλοι. Ας το κάνουμε επιτέλους
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ Λ.ΤΣΟΥΚΑΛΗ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΕΥΣΤΟΧΟ, ΔΕΙΤΕ:
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_2_14/12/2008_296052
ΦΙΛΙΚΑ
ΜΑΝΟΣ"
Οσοι έβλεπαν την κρίση να έρχεται
Του Λουκα Τσουκαλη*
Οσοι ένιωθαν την αγωνία της νέας γενιάς αντιμέτωπης με μια στρεβλή αγορά εργασίας που λειτουργεί εις βάρος των νεοεισερχόμενων, για εκείνους τουλάχιστον που δεν διαθέτουν τα μέσα και τις προσβάσεις των ολίγων, με υποθηκευμένο το μέλλον και τις προοπτικές να χειροτερεύουν λόγω της επερχόμενης οικονομικής κρίσης...
Οσοι είχαν τη στοιχειώδη ευαισθησία να διακρίνουν την ταχύτατη απαξίωση πολιτικής και πολιτικών σε ένα κομματοκρατούμενο και διεφθαρμένο σύστημα, στο οποίο η αναίδεια και η υποκρισία συναντιούνται πολύ συχνά με την αμάθεια και την ανικανότητα...
Οσοι διέκριναν τις επιπτώσεις μιας διάχυτης κρίσης αξιών σε μια κοινωνία νεόπλουτων με ολοένα και περισσότερους νεόπτωχους, μια κοινωνία συντηρητική όπου πολλοί προσποιούνται τους προοδευτικούς, μερικοί βολεύονται, άλλοι υιοθετούν τον κανόνα της ήσσονος προσπάθειας που έχουν αναγάγει σε ιδεολογία συντεχνίες και διαμορφωτές της κοινής γνώμης, ενώ οι περισσότεροι απλώς ιδιωτεύουν, διαβάζοντας αθλητικές εφημερίδες που χυδαιολογούν και περιοδικά life style που αποκοιμίζουν...
Οσοι ένιωθαν καθημερινά στο πετσί τους τη διογκούμενη ανομία, με ολοένα και περισσότερες εκδηλώσεις βίας, στους δρόμους ως πεζοί ή εποχούμενοι, στα γήπεδα όπου η συντεταγμένη πολιτεία δεν τολμά να έρθει σε αντιπαράθεση με νονούς και χούλιγκαν, αλλά και στα πανεπιστήμια και τα σχολεία όπου τα παιδιά μας από μικρά διδάσκονται στην πράξη μαθήματα πολιτικής αγωγής που διόλου αρμόζουν σε ώριμη δημοκρατία...
Οσοι μπορούσαν να ξεφύγουν από την τηλεοπτική αποχαύνωση που καλλιεργούν τα περισσότερα κανάλια και να συνειδητοποιήσουν έτσι τις επιπτώσεις του έντονου λαϊκισμού που αυτά εκπέμπουν, ενός λαϊκισμού πασπαλεισμένου με μπόλικη υστερία και μεγάλες δόσεις τρομολαγνείας, που με τη σειρά τους αναπαράγονται και καθορίζουν το λεγόμενο δημόσιο διάλογο... Και όσοι τέλος είχαν την ικανότητα και το κουράγιο να συνταιριάξουν τα πολλά κομμάτια του σύνθετου παζλ της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας, σίγουρα έβλεπαν μπροστά τους τα σημάδια της κρίσης που πύκνωναν, αν και μπορεί να μην ήθελαν οι ίδιοι να πιστέψουν την εικόνα που διαγραφόταν, ακόμη λιγότερο να την περιγράψουν δημόσια. Γιατί οι περισσότεροι, λόγω ηλικίας, είχαν μνήμες από την εποχή πριν τη μεταπολίτευση, που θέλαν να ξορκίσουν μιλώντας σήμερα για την ποιότητα της δημοκρατίας, την ευρωστία των θεσμών και την εξαφάνιση του παρακράτους, ή ακόμη για τον «εξευρωπαϊσμό» της χώρας. Αλλωστε, ανθρώπινη είναι και η αδυναμία να μπερδεύουμε τις επιθυμίες μας με την πραγματικότητα, ακόμη περισσότερο σε μια χώρα όπου από μικρά παιδιά προσπαθούμε με δυσκολία (και κάποιες εμφανείς τάσεις σχιζοφρένειας) να συμβιβάσουμε το ένδοξο παρελθόν και την αγιογραφία των προγόνων που διδασκόμαστε με μια ενίοτε πολύ μίζερη σύγχρονη πραγματικότητα.
Μεμονωμένες παρέμειναν, ως επί το πλείστον, οι φωνές αυτών που είχαν κάτι το ουσιαστικό να πουν και να προτείνουν, με αντίστοιχο μικρό αντίκτυπο στα δημόσια πράγματα της χώρας - στην καλύτερη των περιπτώσεων, κάποια υποδόρια επιρροή στη διαμόρφωση μέρους της κοινής γνώμης. Γιατί τα οργανωμένα κόμματα, ομάδες και συμφέροντα, μαζί με την πλειοψηφία των μέσων μαζικής ενημέρωσης, με άλλα συνήθως ασχολούνταν, πρωτίστως με το μοίρασμα της πίτας. Οι λίγες ατομικές εξαιρέσεις δεν αλλάζουν τον κανόνα. Και έτσι οι πιο πολλοί δεν είδαν ούτε άκουσαν την κρίση να έρχεται, και σήμερα ακόμη δυσκολεύονται να αποδεχθούν ότι η κρίση αυτή δεν έχει απλά συγκυριακό χαρακτήρα αλλά ότι οι ρίζες της προχωράνε βαθιά στον τρόπο λειτουργίας θεσμών και πολιτικού συστήματος, καθώς και της κοινωνίας γενικότερα. Αυτοί που πιστεύουν ότι η λύση στην κρίση που βιώνουμε θα προέλθει απλά και μόνον από την εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία, είναι, φοβάμαι, βαθιά νυχτωμένοι - ή, το πιο πιθανό, μιλάνε από συμφέρον.
* Ο κ. Λ. Τσούκαλης είναι πρόεδρος του ΕΛΙΑΜΕΠ
Έσβησε χθες -αθόρυβα- 24 αστυνομικός, θύμα κουκουλοφόρων του 2007.
Χθες έσβησε ο αστυνομικός που είχε δεχθεί επίθεση από κουκουλοφόρους σε συναυλία στο Ελληνικό το καλοκαίρι του 2007. Όλο αυτό το διάστημα ήταν ουσιαστικά ζωντανός-νεκρός.
Δεν ήταν αρκετά νέος,ήταν ήδη 24 ετών.
Δεν ανήκε στη γενιά των 700 ευρώ, γιατί έβγαζε 750.
Δεν είχε όνειρα για τη ζωή του, είχε όπλο, κι ας μην το τράβηξε ποτέ για να σωθεί.
Δεν είχε μάνα να τον κλάψει,γιατί ήταν ένας μπάτσος, ένα γουρούνι, ένας δολοφόνος.
Κάποιοι θάνατοι δεν πουλάνε το ίδιο, αλλά μαντέψτε,πονάνε το ίδιο.
Ποιος είναι ο αστυνομικός;Δυστυχώς θυμηθείτε το περιστατικό....
"Από το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας ανακοινώνεται ότι την 23.10 ώρα της06/07/2007, δύο (2) αστυνομικοί οι οποίοι βρίσκονταν σε διατεταγμένη υπηρεσίαμέτρων ασφαλείας για αποτροπή κλοπών, επιθέσεων και φθορών ξένης περιουσίας,(σπάσιμο οχημάτων, καταστημάτων ή εγκαταστάσεων κ.α αδικημάτων) όπως έχεισυμβεί κατά το παρελθόν, κατά την διάρκεια συναυλίας συγκροτημάτων μουσικήςστις εγκαταστάσεις του γηπέδου Baseball στο Ελληνικό, δέχθηκαν απρόκληταδολοφονική επίθεση από πλήθος ατόμων του αντιεξουσιαστικού χώρου.
Η αναίτια επίθεση έγινε από τριάντα τουλάχιστον άτομα, με ενωμένες δυνάμεις ταοποία διέπραξαν βιαιοπραγίες σε βάρος των δύο (2) αστυνομικών, με γρόνθους,λακτίσματα και υλικά αντικείμενα (σιδηρολοστούς, ρόπαλα, θλώντα όργανα),προκαλώντας σε αυτούς βαρείες σωματικές βλάβες. Ειδικότερα ο ένας αστυνομικός (γεν. 1983), φέρει βαριές κακώσεις κεφαλής,πολλαπλά τραύματα στο σώμα και νοσηλεύεται στη Μ.Ε.Θ. Νοσοκομείου, ευρισκόμενοςσε καταστολή.
Η κατάσταση του εγκυμονεί κίνδυνο ζωής. Ο δεύτερος αστυνομικός (γεν. 1972), επίσης νοσηλευόμενος φέρει ρωγμώδες κατάγματα στο αριστερό χέρι και μώλωπες στα πλευρά. Η βάναυση επίθεση συνεχίζει μια σειρά προκλήσεων έναντι της έννομης τάξης και''καταδρομών'' που αποδέχονται με απάθεια το ενδεχόμενο αποτέλεσμα τηςσωματικής βλάβης και της ανθρωποκτονίας από ''άτομα'' που ασκούνται στη βία, μάλλον ως πρόταση και στάση ζωής και ως ''πολιτική παρέμβαση''. Η Ελληνική Αστυνομία κινείται για την ανακάλυψη των δραστών".
Γι' αυτό το γεγονός όμως, κανένας δημοσιογράφος δε θα φωνάξει, κανένα μίντια δε θα γράψει αράδες, κανένας ψευτοδημοκράτης μπλογκερ δε θα αναρτήσει έστω και μία γραμμή.
Μα ανώνυμε δεν έχεις καταλάβει τι γίνεται γύρω σου?? Ο κόσμος δεν ξεσηκώθηκε εξαιτίας της δολοφονίας του μαθητή Αλέξη. Αυτό ήταν το κερασάκι στην τούρτα και βεβαίως μια καλή ιστορία που "τράβηξε" την κοινή γνώμη.
Βεβαίως και υπάρχουν δεκάδες άλλοι που χαροπαλεύουν ή αργοπεθαίνουν ή μόλις ξεψύχησαν που είναι ένστολοι, άστολοι, μαθητές γέροι νέοι μεσήλικες κλπ.και που περνάνε στα ψιλά γράμματα...
Συλληπητήρια για τον αστυνομικό που πέθανε. Βεβαίως και υπάρχουν πολλά παλληκάρια τίμια που τους παίρνει η μπάλα μαζί με τους άλλους..
Ο κόσμος όμως ξεσηκώθηκε για άλλα βαθύτερα αίτια...
δεν ξέρω ποιός είναι ο Ανώνυμος 1, και ο Ανώνυμος 2... αλλά μου φαίνεται ότι ο 1 σχολιάζει ένα μέρος της κατάντιας...
το ότι κάθε μέρα πεθαίνει κόσμος από την κατάντια στην υγεία, στην παιδεία και στις ανύπαρκτες υποδομές, και τα μήντια δεν ασχολούνται μαζί τους
Δημοσίευση σχολίου